Βιβλική λέξη «δέ» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

δέ [de]

Μετάφραση

en: but, and, -, however, also, now, and/but, then
jp: しかし, そして, -, さて, また, ところが
ru: же, -, а

Μορφολογία

μέρος λόγου: μόριο

Στατιστικά

ID: 241
Αριθμός λέξεων: 124
Επαναλήψεις λήμματος: 1838
Λήμμα: δέ

Λίστα στίχων (124)

Ιούδα. 1:17 , Ιούδα. 1:20 , Φλμ. 1:18 , Α Ιω. 5:5 , Α Πε. 1:25 , Β Πε. 2:12 , Α Θεσ. 2:17 , Α Θεσ. 5:4 , Β Θεσ. 3:3 , Β Θεσ. 3:13 , Β Θεσ. 3:14 , Α Τιμ. 3:5 , Α Τιμ. 5:4 , Α Τιμ. 5:8 , Α Τιμ. 6:11 , Γαλ. 4:1 , Γαλ. 4:6 , Γαλ. 4:28 , Γαλ. 5:11 , Γαλ. 5:16 , Γαλ. 5:19 , Φιλ. 3:13 , Φιλ. 4:10 , Ιακ. 1:5 , Ιακ. 2:11 , Ιακ. 2:16 , Ιακ. 5:12 , Ρωμ. 1:12 , Ρωμ. 5:3 , Ρωμ. 5:11 , Ρωμ. 6:22 , Ρωμ. 8:9 , Ρωμ. 8:23 , Ρωμ. 9:10 , Ρωμ. 11:17 , Ρωμ. 11:23 , Ρωμ. 14:4 , Ρωμ. 15:14 , Α Κορ. 3:4 , Α Κορ. 3:5 , Α Κορ. 3:12 , Α Κορ. 4:6 , Α Κορ. 4:18 , Α Κορ. 7:29 , Α Κορ. 7:36 , Α Κορ. 7:40 , Α Κορ. 8:3 , Α Κορ. 10:28 , Α Κορ. 11:16 , Α Κορ. 12:27 , Α Κορ. 14:6 , Α Κορ. 14:24 , Α Κορ. 14:35 , Α Κορ. 14:38 , Α Κορ. 15:50 , Β Κορ. 2:5 , Β Κορ. 2:10 , Β Κορ. 9:6 , Β Κορ. 12:6 , Β Κορ. 12:16 , Εβρ. 2:6 , Εβρ. 5:14 , Εβρ. 10:27 , Εβρ. 12:27 , Πραξ. 5:1 , Πραξ. 5:25 , Πραξ. 5:34 , Πραξ. 6:3 , Πραξ. 6:9 , Πραξ. 8:9 , Πραξ. 9:5 , Πραξ. 9:10 , Πραξ. 9:36 , Πραξ. 10:1 , Πραξ. 11:8 , Πραξ. 11:20 , Πραξ. 15:5 , Πραξ. 15:6 , Πραξ. 15:36 , Πραξ. 13:9 , Πραξ. 17:18 , Πραξ. 19:9 , Πραξ. 19:13 , Πραξ. 19:14 , Πραξ. 19:39 , Πραξ. 18:24 , Πραξ. 20:9 , Πραξ. 21:39 , Πραξ. 22:6 , Πραξ. 22:10 , Πραξ. 22:12 , Πραξ. 22:17 , Πραξ. 23:30 , Πραξ. 25:19 , Πραξ. 27:16 , Πραξ. 27:18 , Πραξ. 27:26 , Πραξ. 27:39 , Μτ. 26:5 , Μτ. 5:31 , Μτ. 7:15 , Μτ. 12:47 , Μτ. 13:29 , Μτ. 16:18 , Μτ. 17:26 , Μτ. 23:28 , Μτ. 25:38 , Μτ. 25:39 , Μκ. 2:6 , Μκ. 4:15 , Μκ. 14:4 , Μκ. 14:47 , Μκ. 15:36 , Μκ. 10:43 , Πραξ. 2:47 , Ιω. 3:19 , Ιω. 5:5 , Ιω. 6:39 , Ιω. 11:1 , Ιω. 11:10 , Ιω. 11:49 , Ιω. 16:10 , Ιω. 17:3 , Ιω. 17:25

Τυχαίοι στίχοι

Μκ. 4:15
οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον εἰς αὐτούς
οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον εἰς αὐτούς
Β Κορ. 2:5
Εἰ δέ τις λελύπηκεν, οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν, ἀλλὰ ἀπὸ μέρους, ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ, πάντας ὑμᾶς
Εἰ δέ τις λελύπηκεν, οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν, ἀλλὰ ἀπὸ μέρους, ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ, πάντας ὑμᾶς
Ιω. 5:5
ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα [καὶ] ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ·
ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα [καὶ] ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ·
Ιω. 11:1
Ἦν δέ τις ἀσθενῶν, Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς
Ἦν δέ τις ἀσθενῶν, Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς
Γαλ. 4:6
Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, κρᾶζον, Αββα ὁ πατήρ
Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, κρᾶζον, Αββα ὁ πατήρ

δέ [de] — then Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δέ (before vowels δ᾽; on the general neglect of the elision in NT, see WH, App., 146; Tdf., Pr., 96),
post-positive conjunctive particle;
1. copulative, but, in the next place, and, now (Abbott, JG, 104): Mat.1:2ff., 2Co.6:15, 16, 2Pe.1:5-7; in repetition for emphasis, Rom.3:21, 22; 9:30, 1Co.2:6, Gal.2:2, Php.2:8; in transition to something new, Mat.1:18; 2:19, Luk.13:1, Jhn.7:14, Act.6:1, Rom.8:28, 1Co.7:1; 8:1, al.; in explanatory parenthesis or addition, Jhn.3:19, Rom.5:8, 1Co.1:12, Eph.2:4; 5:32, al.; ὡς δέ, Jhn.2:9 καὶ . . . δέ, but also, Mat.10:18, Luk.1:76, Jhn.6:51, Rom.11:23, al.; καὶ ἐὰν δέ, yea even if, Jhn.8:16
2. Adversative, but, on the other hand, prop., answering to a foregoing μέν (which see), and distinguishing a word or clause from one preceding (in NT most frequently without μέν; Bl., §77, 12): ἐὰν δέ, Mat.6:14, 23, al.; ἐγὼ (σὺ, etc.) δέ, Mat.5:22; 6:6, Mrk.8:29, al.; ὁ δέ, αὐτὸς δέ, Mrk.1:45, Luk.4:40, al.; after a negation, Mat.6:19, 20, Rom.3:4, 1Th.5:21, al.
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δέ [de] — then Liddell–Scott–Jones, LSJ

δέ,
but: adversative and copulative Particle,
I answering to μέν (which see), τὴν νῦν μὲν Βοιωτίαν, πρότερον δὲ Καδμηίδα γῆν καλουμένην [Refs 5th c.BC+]
II without preceding μέν,
II.1 adversative, expressing distinct opposition, αἰεί τοι τὰ κάκ᾽ ἐστὶ φίλα.. μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ᾽ οὔτε τί πω εἶπας[Refs 5th c.BC+]; so in Prose, οὐκ ἐπὶ κακῷ, ἐλευθερώσει δέ.. [Refs 5th c.BC+]
II.2 copulative,
II.2.a in explanatory clauses, ξυνέβησαν.. τὰ μακρὰ τείχη ἑλεῖν (ἦν δὲ σταδίων μάλιστα ὀκτώ) [Refs 8th c.BC+]: when a substantive is followed by words in apposition, Ἀρισταγόρῃ τῷ Μιλησίῳ, δούλῳ δὲ ἡμετέρῳ [Refs 5th c.BC+]; so in answers, διπλᾶ λέγειν. —Answ. διπλᾶδ᾽ ὁρᾶν [Refs]
II.2.b in enumerations or transitions, [Refs 8th c.BC+]; with repetition of a word in different relations, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν.., θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι [Refs 8th c.BC+]; in rhetorical outbursts, οὐκ ἂν εὐθέως εἴποιεν· τὸν δὲ βάσκανον, τὸν δὲ ὄλεθρον, τοῦτον δὲ ὑβρίζειν,—ἀναπνεῖν δέ. [Refs 4th c.BC+]; in a climax, πᾶν γύναιον καὶ παιδίον καὶ θηρίον δέ nay even beast, [Refs 5th c.BC+]; in the combination καὶ δέ [Refs 8th c.BC+]
II.2.c answering to τε (which see), ἃ τῶν τε ἀποβαινόντων ἕνεκα ἄξια κεκτῆσθαι, πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὰ αὑτῶν [Refs 5th c.BC+]
II.3 implying causal connexion, less direct than γάρ, [Refs 8th c.BC+]
II.4 in questions, with implied opposition, ἑόρακας δ᾽, ἔφη, τὴν γυναῖκ; [Refs 5th c.BC+]
II.4.b τί δ; what then? to mark a transition in dialogue; see at τίς.
II in apodosi:
II.1 after hypothetical clauses, εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι if they will not give it, then I.., [Refs 8th c.BC+]
II.1.b after temporal or relative clauses, with ἐπεί, ἕως, etc., [Refs 8th c.BC+]; with demonstrative Pronouns or adverbs answering to a preceding relative, οἵηπερ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν [Refs 8th c.BC+]: sometimes after a participle, οἰόμενοι.. τιμῆς τεύξεσθαι, ἀντὶ δὲ τούτων οὐδ᾽ ὅμοιοι.. ἐσόμεθα [Refs 5th c.BC+]
II.2 to resume after an interruption or parenthesis, χρόνου δὲ ἐπιγινομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων..,—κατεστραμμένων δὲ τούτων.. [Refs 5th c.BC+]; with an anacoluthon, ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα,—οἷ ἂν θεὸς θέλῃ.. τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δή.. [Refs 5th c.BC+]
II.3 to begin a story, ἦμος δ᾽ ἠέλιος.. well, when the sun.., [Refs 8th c.BC+]
II.4 to introduce a proof, τεκμήριον δέ, σημεῖον δέ, (see entry).
B POSITION of δέ. It usually stands second: hence frequently between Article and substantive or preposition and case; but also after substantive, or words forming a connected notion, hence it may stand third, γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι [Refs 5th c.BC+]; so in Prose after a negative, οὐχ ὑπ᾽ ἐραστοῦ δέ, to avoid confusion between οὐ δέ and οὐδέ, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0