Βιβλική λέξη «βασιλεύω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
βασιλεύσει
[basileusei]
Μετάφραση
en: shall reign, reign
jp: 治めるだろう, 支配するだろう
ru: будет царствовать, царствовать будет
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
χρόνος:
футуре
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 9840
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 17
Τυχαίοι στίχοι
Λκ. 1:33
καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος
καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος
Απ. 11:15
Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν· καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγοντες, Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων
Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν· καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγοντες, Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων
βασιλεύω
[basileuō]
— to reign
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
βασιλεύω, (βασιλεύς),
[in LXX for מלךְ, its parts and derivatives, exc.
2Ki.15:5 (ישׁב) ;]
to be king, to reign, rule:
1Ti.6:15 with genitive (cl.),
Mat.2:22 before ἐπί, with accusative (= Heb. מלךְ על; Bl., §36, 8),
Luk.1:33;
19:14, 27 Rom.5:14; ἐπὶ τ. γῆς,
on earth,
Rev.5:10 of God,
Rev.11:15, 17;
19:6; of Christ,
Luk.1:33,
1Co.15:25,
Rev.11:15; of Christians,
Rev.5:10;
20:4 (constative aor., M,
Pr., 130), ib. 6 22:5. Metaphorical, Christians,
Rom.5:17,
1Co.4:8 θάνατος,
Rom.5:14, 17; ἁμαρτία,
Rom.5:21;
6:12. Ingressive aor. (M,
Pr., 109),
to begin to reign:
1Co.4:8,
Rev.11:17;
19:6 (Cremer, 137).†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
βασιλεύω
[basileuō]
— to reign
Liddell–Scott–Jones, LSJ
βᾰσῐλ-εύω,
to be king, rule, reign, οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδ᾽ Ἀχαιοί [
Refs 8th c.BC+]; ἐν ὑμῖν.. βασίλευε
was king among you, [
Refs 8th c.BC+]; also of a woman, ἢ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ
reigned as queen, [
Refs 8th c.BC+]: in
aorist,
to have become king, [
Refs 5th c.BC+]: with
genitive,
to be king of, rule over, ἐν.. Ἰθάκῃ βασιλεύσει Ἀχαιῶν [
Refs 8th c.BC+]: with
dative,
to be king among, Γιγάντεσσιν βασίλευεν [
LXX+8th c.BC+]:—
passive,
to be governed by a king, [
Refs 5th c.BC+]: generally,
to be governed or
administered, [
Refs 5th c.BC+]: hence,
submit to the king, [
Refs 1st c.AD+]
b to be ἄρχων β. at Athens, [
Refs 5th c.BC+] of other magistrates, [
Refs]
c later ἡ βασιλεύουσα πόλις the
imperial city, of Rome, [
Refs 2nd c.AD+]
2 enjoy as master, τῶ χρυσῶ β. [
Refs 3rd c.BC+]
3 absolutely,
live royally, β. ἐν πενίᾳ [
NT+1st c.AD+]
II causal,
appoint as king, τινά [
LXX]; but β. τισὶ βασιλέα
make them
a king,[
LXX]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0