Βιβλική λέξη «ἐπιπίπτω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐπέπεσεν [epepesen, epépese]

Μετάφραση

en: fell, fell upon
jp: 襲った, 降った, 降りかかった, 覆いかぶさった
ru: пал, сошел, напал, бросился, упал

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: аорист
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9828
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 10
Λήμμα: ἐπιπίπτω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 20:10
καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ καὶ συμπεριλαβὼν εἶπεν, Μὴ θορυβεῖσθε, ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν
καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ καὶ συμπεριλαβὼν εἶπεν, Μὴ θορυβεῖσθε, ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν
Λκ. 1:12
καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν
καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν
Πραξ. 19:17
τοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τοῖς κατοικοῦσιν τὴν Ἔφεσον, καὶ ἐπέπεσεν φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούς, καὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
τοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τοῖς κατοικοῦσιν τὴν Ἔφεσον, καὶ ἐπέπεσεν φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούς, καὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
Πραξ. 11:15
ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ᾿ αὐτοὺς ὥσπερ καὶ ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ
ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ᾿ αὐτοὺς ὥσπερ καὶ ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ
Πραξ. 10:44
Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον
Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον

ἐπιπίπτω [epipiptō] — to fall/press upon Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐπι-πίπτω
[in LXX chiefly for נָפַל ;]
to fall upon (Field, Notes, 25): with dative of person(s), Mrk.3:10 (see Swete, in l), Act.20:10 before ἐπὶ τ. τράχηλον (as Gen.46:29, Tob.11:8, 3Ma.5:49, al.), Luk.15:20, Act.20:37. Metaphorical, φόβος, Luk.1:12, Act.19:17, Rev.11:11; ὀνειδισμοί, Rom.15:3 (LXX); of the Holy Spirit: before ἐπί, with dative, Act.8:16 ἐπί, with accusative, Act.10:44; 11:15; absol., Act.23:7†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐπιπίπτω [epipiptō] — to fall/press upon Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐπιπίπτω,
fall upon or over, ἐπέπιπτον ἀλλήλοις [Refs 5th c.BC+]
2. of money, accrue, τὸ μέρος ὃ εὑρίσκομες ἐπιπῖπτον ἐπὶ τὸ χρέος τὸ ὀφειλόμενον “SIG” 953.66 (Cnidus, 2nd c.BC).
II. fall upon in hostile sense, attack, assail, τινί 5th c.BC: Herodotus Historicus 4.105 [Refs]; ἀφυλάκτῳ αὐτῷ ἐ. [Refs 5th c.BC+]; also ἐς τοὺς Ἕλληνας, variant forἐσ-, [Refs 5th c.BC+]; of storms, τοῖσι βαρβάροισι ὁ βορῆς ἐπέπεσε[Refs 5th c.BC+]; of winds meeting one another, [Refs]; of diseases, [Refs 5th c.BC+]; so of grief, misfortunes, etc., οὐχὶ σοὶ μόνᾳ ἐπέπεσον λῦπαι 5th c.BC: Euripides Tragicus “Andromache” 1043 (Lyric poetry), etc.; ἐπέπεσε πολλὰ καὶ χαλεπὰ κατὰ στάσιν ταῖς πόλεσι 5th c.BC: Thucydides Historicus 3.82, etc.
II.2. come on after, ἐ. ῥῖγος πυρετῷ 5th c.BC: Hippocrates Medicus “ἀφορισμοί” 4.46.
II.3. accumulate, πλήθη σίτου ἐπιπεπτωκέναι “PPetr.” 2p.62 [Refs 3rd c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0