Βιβλική λέξη «κράζω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἔκραξεν [ekraxen]

Μετάφραση

en: cried, cried out
jp: 叫んだ
ru: возопил, возгласил, закричал

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9572
Αριθμός λέξεων: 9
Επαναλήψεις λήμματος: 47
Λήμμα: κράζω

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 14:30
βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξεν λέγων, Κύριε, σῶσόν με
βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξεν λέγων, Κύριε, σῶσόν με
Απ. 10:3
καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται. καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς
καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται. καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς
Ιω. 7:28
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ᾿ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ᾿ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
Απ. 19:17
Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν [ἐν] φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ
Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν [ἐν] φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ
Πραξ. 7:60
θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ, Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς ταύτην τὴν ἁμαρτίαν. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη
θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ, Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς ταύτην τὴν ἁμαρτίαν. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη

κράζω [krazō] — to cry Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κράζω
[in LXX for זָעַק, צָעַק, קָרָא, etc. ;]
in cl. chiefly poët.,
1. prop. onomatop., of the raven, to croak, hence generally, of inartic. cries, to scream, cry out (Æsch., al.): Mrk.5:5; 9:26; 15:39 (Rec., R, mg.), Luk.9:39, al.; of crying for vengeance (cf. Gen.4:10), Jas.5:4.
2. to cry, call out with a loud voice: with accusative of thing(s), Act.19:32 before orat. dir., Mrk.10:48, Luk.18:39, al.; (ἐν) φωνῇ μεγάλῃ, Mrk.5:7, Rev.14:15, al.; λέγων, Mat.8:29, al.; of public teaching, Jhn.1:15, Rom.9:27, al.; of importunate prayer (cf. Job.35:12, Psa.3:5, al.), Rom.8:15, Gal.4:6; pf. with Pres. sense (vernac.; M, Pr., 147), Jhn.1:15
SYN.: see: βοάω (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κράζω [krazō] — to cry Liddell–Scott–Jones, LSJ

κράζω,
not common in present, [Refs 5th c.BC+], etc.: future κεκράξομαι [NT+5th c.BC+]: aorist 1 ἔκραξα [LXX+4th c.BC+]; ἐκέκραξα frequently in [LXX]aorist 2 ἔκρᾰγον (ἀν[LXX+5th c.BC+]perfect with present sense, κέκρᾱγα (see. below) (late κέκρᾰγα [Refs 5th c.BC+]: pluperfect ἐκεκράγειν [Refs 8th c.BC+], croak, of the raven, [Refs 5th c.BC+], Thphr. [prev. cited]; of frogs, κεκραξόμεσθα [Refs 5th c.BC+]: generally, scream, shriek, cry, σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας [Refs 4th c.BC+]; bawl, shout, κεκραγὼς καὶ βοῶν [Refs 5th c.BC+]; κεκραγέναι πρός τινα to call to.., [Refs 5th c.BC+]: with accusative cognate, μέλος κέκραγα [Refs 4th c.BC+]; ποίου (i.e. περὶ ποίου) κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρον; [Refs 5th c.BC+]:—rare in early Prose, [Refs 5th c.BC+], etc.; ἐκεκράγει ὅτι.. [Refs 2nd c.BC+]; κεκράγασιν ὡς.. [Refs 5th c.BC+]: with accusative et infinitive [Refs 5th c.BC+]
2 with accusative of things, call, clamour for, ἐμβάδας [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0