Βιβλική λέξη «κράζω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἔκραξαν
[ekraxan]
Μετάφραση
en: cried out
jp: 叫んだ
ru: возопили, закричали
Μορφολογία
χρόνος:
аорист
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 9530
Αριθμός λέξεων: 7
Επαναλήψεις λήμματος: 47
Τυχαίοι στίχοι
Μτ. 14:26
οἱ δὲ μαθηταὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι Φάντασμά ἐστιν, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν
οἱ δὲ μαθηταὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι Φάντασμά ἐστιν, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν
Μκ. 15:13
οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν
οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν, Σταύρωσον αὐτόν
Μτ. 20:31
ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν· οἱ δὲ μεῖζον ἔκραξαν λέγοντες, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυίδ
ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν· οἱ δὲ μεῖζον ἔκραξαν λέγοντες, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυίδ
Μτ. 8:29
καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες, Τί ἡμῖν καὶ σοί, υἱὲ τοῦ θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς
καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες, Τί ἡμῖν καὶ σοί, υἱὲ τοῦ θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς
Απ. 6:10
καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς
καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς
κράζω
[krazō]
— to cry
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κράζω [in LXX for זָעַק, צָעַק, קָרָא, etc. ;]
in cl. chiefly poët.,
1. prop. onomatop., of the raven, to croak, hence generally, of inartic. cries,
to scream, cry out (Æsch., al.):
Mrk.5:5;
9:26;
15:39 (Rec., R, mg.),
Luk.9:39, al.; of crying for vengeance (cf.
Gen.4:10),
Jas.5:4.
2. to cry, call out with a loud voice: with accusative of thing(s),
Act.19:32 before orat. dir.,
Mrk.10:48,
Luk.18:39, al.; (ἐν) φωνῇ μεγάλῃ,
Mrk.5:7,
Rev.14:15, al.; λέγων,
Mat.8:29, al.; of public teaching,
Jhn.1:15,
Rom.9:27, al.; of importunate prayer (cf.
Job.35:12,
Psa.3:5, al.),
Rom.8:15,
Gal.4:6; pf. with Pres. sense (vernac.; M,
Pr., 147),
Jhn.1:15 SYN.: see: βοάω (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
κράζω
[krazō]
— to cry
Liddell–Scott–Jones, LSJ
κράζω,
not common in
present, [
Refs 5th c.BC+], etc.:
future κεκράξομαι [
NT+5th c.BC+]:
aorist 1 ἔκραξα [
LXX+4th c.BC+]; ἐκέκραξα frequently in [
LXX]
aorist 2 ἔκρᾰγον (ἀν[
LXX+5th c.BC+]
perfect with
present sense, κέκρᾱγα (see. below) (late κέκρᾰγα [
Refs 5th c.BC+]:
pluperfect ἐκεκράγειν [
Refs 8th c.BC+],
croak, of the raven, [
Refs 5th c.BC+], Thphr. [prev. cited]; of frogs, κεκραξόμεσθα [
Refs 5th c.BC+]: generally,
scream, shriek, cry, σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας [
Refs 4th c.BC+];
bawl, shout, κεκραγὼς καὶ βοῶν [
Refs 5th c.BC+]; κεκραγέναι πρός τινα
to call to.., [
Refs 5th c.BC+]: with
accusative cognate, μέλος κέκραγα [
Refs 4th c.BC+]; ποίου (i.e. περὶ ποίου) κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρον; [
Refs 5th c.BC+]:—rare in early Prose, [
Refs 5th c.BC+], etc.; ἐκεκράγει ὅτι.. [
Refs 2nd c.BC+]; κεκράγασιν ὡς.. [
Refs 5th c.BC+]: with
accusative et
infinitive [
Refs 5th c.BC+]
2 with
accusative of things,
call, clamour for, ἐμβάδας [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0