Βιβλική λέξη «κατοικέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κατοικοῦντας [katoikountas]

Μετάφραση

en: those who dwell, dwellers, dwelling, dwell
jp: 住む者たちを, 住む者たち, 住んでいる, 住む
ru: живущих

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: несов.
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: вин.
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9372
Αριθμός λέξεων: 8
Επαναλήψεις λήμματος: 41
Λήμμα: κατοικέω

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 13:12
καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ. καὶ ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσουσιν τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ
καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ. καὶ ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσουσιν τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ
Απ. 11:10
καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ εὐφραίνονται, καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς
καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ εὐφραίνονται, καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς
Απ. 13:14
καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃς ἔχει τὴν πληγὴν τῆς μαχαίρης καὶ ἔζησεν
καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃς ἔχει τὴν πληγὴν τῆς μαχαίρης καὶ ἔζησεν
Πραξ. 9:22
Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο καὶ συνέχυννεν [τοὺς] Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ, συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός
Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο καὶ συνέχυννεν [τοὺς] Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ, συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός
Απ. 8:13
Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ, Οὐαὶ οὐαὶ οὐαὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν
Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ, Οὐαὶ οὐαὶ οὐαὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν

κατοικέω [katoikeō] — to dwell Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κατ-οικέω, -ῶ
[in LXX very frequently and nearly always for יָשַׁב ;]
1. trans., to inhabit, dwell in: with accusative, Luk.13:4, Act.1:10; 2:9, 14; 4:16; 9:32, 35; 19:10, 17. Rev.17:2; of God, Mat.23:21
2. Intrans., to settle, dwell: Act.22:12 before ἐν (cl.), Act.1:20 (LXX) Act.2:5; 7:2, 4; 7:48; 9:22; 11:29; 13:27; 17:24, Heb.11:9, Rev.13:12; before εἰς (B1., § 39, 3; M, Pr., 62 f., 234 f.), Mat.2:23; 4:13, Act.7:4; ἐπὶ τ. γῆς (Num.13:33, al.), Rev.3:10; 6:10; 8:13; 11:10; 13:8, 14; 17:8; ἐπὶ παντὸς προσώπου τ. γ., Act.17:26 ὅπου, Rev.2:13 ἐκεῖ (of demons), Mat.12:45, Luk.11:26. Metaphorical, of divine indwelling: ὁ Χριστός, Eph.3:17 τ. πνεῦμα, Jas.4:5 (κατῴκισεν, T, WH, R, txt.); τ. πλήωρμα (τ. θεότητος), Col.1:19; 2:9; δικαιοσύνη (cf. Wis.1:4), 2Pe.3:13 (cf. ἐν-κατοικέω).†
κατοικίζω,
[in LXX for יָשַׁב hi., etc. ;]
to cause to dwell: metaphorically, with accusative, τὸ πνεῦμα, Jas.4:5 (Rec., R, mg., κατῴκησεν).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κατοικέω [katoikeō] — to dwell Liddell–Scott–Jones, LSJ

κατοικ-έω,
settle in, colonize, πόλιν [Refs 5th c.BC+]; τοῖς κατοικεῖν ἐθέλουσι τὰν πόλιν Decrees Byzantine cited in [Refs 4th c.BC+]: generally, inhabit, τόπους [Refs 5th c.BC+], etc.:— passive, to be dwelt in or inhabited, opposed to κατοικίζομαι (to be just founded), [Refs 4th c.BC+]
2 absolutely, settle, dwell, ζητοῦσα.. ποῦ κατοικοίης [Refs 5th c.BC+]; ἐν δόμοις, ἐν ἄστεσι, [NT+5th c.BC+]; especially of non-citizens, Ἐφέσιοι καὶ οἱ -οῦντες [Refs 4th c.BC+]:—perfect and pluperfect passive, to have been planted or settled, κατὰ κώμας [Refs 5th c.BC+]; κ.νῆσον, τὴν μεσόγειαν, [Refs 5th c.BC+]
II administer, govern, οἱ τὰς πόλεις -οῦντες [Refs 5th c.BC+] —more frequently in passive, κατῴκηνται καλῶς[Refs 5th c.BC+]; ὀρθῶς κ., of Sparta, [Refs 5th c.BC+]
III intransitive of cities, lie, be siluated, ἐν τοῖς πεδίοις [Refs]which are situated in.., [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0