Βιβλική λέξη «ποιμαίνω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ποιμανεῖ [poimanei]

Μετάφραση

en: he will shepherd, will shepherd, rule
jp: 彼は治める, 牧する, 治める
ru: будет пасти, пасти

Μορφολογία

χρόνος: μέλλοντας
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9324
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 8
Λήμμα: ποιμαίνω

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 19:15
καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ τὰ ἔθνη, καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος
καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ τὰ ἔθνη, καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος
Μτ. 2:6
Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ
Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ
Απ. 7:17
ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων· καὶ ἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν
ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων· καὶ ἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν
Απ. 2:27
καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικὰ συντρίβεται
καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικὰ συντρίβεται

ποιμαίνω [poimainō] — to shepherd Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ποιμαίνω
(ποιμήν), [in LXX chiefly for רָעָה ;]
to act as shepherd, tend flocks: Luk.17:7 with accusative, ποιμνην, 1Co.9:7 Metaphorical, to tend, shepherd, govern: with accusative, Mat.2:6 (LXX), Jhn.21:16, Act.20:28, 1Pe.5:2, Jude.1:12, Rev.2:27; 7:17; 12:5; 19:15.†
SYN.: βόσκω, q.v (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ποιμαίνω [poimainō] — to shepherd Liddell–Scott–Jones, LSJ

ποιμαίνω,
Epic dialect imperfect ποιμαίνεσκεν [Refs 8th c.BC+]: (ποιμήν):—herd, tend, μῆλα [Refs 8th c.BC+]; πρόβατα variant in [Refs 5th c.BC+]; ποιμαίνειν ἐπ᾽ ὄεσσι to be shepherd over sheep, [Refs 8th c.BC+]: absolutely, act as shepherd, tend flocks, [Refs 5th c.BC+]:—passive, to be herded, roam the pastures, of flocks, [Refs 8th c.BC+]middle, with ὕπνος (l. [Refs]
2 πᾶς πεποίμανται τόπος every country has been traversed (as by a shepherd or flocks of sheep), [Refs 4th c.BC+]
II metaphorically, tend, cherish, ζωᾶς ἄωτον [Refs 5th c.BC+]
II.2 guide, govern, στρατόν [Refs 5th c.BC+]
II.3 soothe, beguile, ἔρωτα π. [Refs 3rd c.BC+]: hence, generally, deceive, [Refs 5th c.BC+]
II.4 εἴδωλα ἃ ποιμαίνουσιν images which they send flocking, i.e. represent as flocking, [Refs 1st c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0