Βιβλική λέξη «ἀδικέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀδικηθῇ [adikēthē]

Μετάφραση

en: will be harmed
jp: 害されることはない
ru: потерпит вреда

Μορφολογία

χρόνος: аор. конъюнктив
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9282
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 16
Λήμμα: ἀδικέω

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 2:11
ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου
ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου

ἀδικέω [adikeō] — to harm Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀδικέω, -ῶ
(ἄδικος), [in LXX for עשׁק, עוה, etc. ;]
1. intrans., to be ἄδικος, do wrong, act wickedly or criminally: Act.25:11, 1Co.6:8, 2Co.7:12, Col.3:25, Rev.22:11; to do hurt, Rev.9:19
2. Trans.
(a) to do some wrong: ὃ ἠδίκησεν, Col.3:25 to wrong some one, Mat.20:13, Act.7:26, 27; 25:10, 2Co.7:2, Gal.4:12, Phm 18, 2Pe.2:13; pass., Act.7:24, 2Co.7:12; mid., 1Co.6:7 (suffer . . . to be wronged; WM, §38, 3; but see Bl., §54, 5; and cf. ἀποστερέω);
(b) to injure, hurt: Luk.10:19 Rev.2:11; 6:6; 7:2, 3; 9:4, 10; 11:5.
† (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀδικέω [adikeō] — to harm Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀδῐκέω,
Aeolic dialect ἀδικήω [Refs 7th c.BC+], Doric dialect ἀδικίω [Refs]imperfect ἠδίκεον or ἠδίκευν[Refs 5th c.BC+]:—passive, future in middle form ἀδικήσομαι[Refs 5th c.BC+]: —to be ἄδικος, do wrong (defined by [Refs 4th c.BC+]those who have sinned, [Refs 5th c.BC+] and Attic dialect; τἀδικεῖν wrong-doing, [Refs 5th c.BC+]; τὸ μὴ ἀδικεῖν righteous dealing, [Refs 4th c.BC+]:— in legal phrase, do wrong in the eye of the law, the particular case being added in participle, as Σωκράτης ἀ... ποιῶν.. καὶ διδάσκων[Refs 5th c.BC+]; ἀ. πολλά, μεγάλα, etc., [Refs 5th c.BC+]; ἀ. εἰς πόλιν, κτῆμα, [Refs 4th c.AD+]:—in games or contests, play foul, [Refs 5th c.BC+]
b in present, to be in the wrong, εἰ μὴ ἀδικῶ γε if I am not mistaken, [Refs 5th c.BC+]
II transitive with accusative person, wrong, injure, [Refs 7th c.BC+]:— ruin, of a girl, [Refs 4th c.BC+]: with double accusative, wrong one in a thing, [Refs 5th c.BC+]:—passive, to be wronged, injured, μὴ δῆτ᾽ ἀδικηθῶ[Refs 5th c.BC+]; present ἀδικεῖται, -ούμενος used for the perfect ἠδίκηται, -ημένος (see.[Refs 5th c.BC+]: with accusative, to be defrauded of, μισθὸν ἀδικίας variant in [NT]
II.2 harm, injure, ἀ. γῆν[Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0