Βιβλική λέξη «ἀποστέλλω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀποστείλας [aposteilas]

Μετάφραση

en: having sent
jp: 遣わして, 送って
ru: послав

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9176
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 79
Λήμμα: ἀποστέλλω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 19:22
ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχεν χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν
ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχεν χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν
Μτ. 2:16
Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων
Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων
Μκ. 6:17
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν Ἰωάννην καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν·
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν Ἰωάννην καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν·
Απ. 1:1
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ
Μκ. 6:27
καὶ εὐθὺς ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνέγκαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ
καὶ εὐθὺς ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνέγκαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπο-στέλλω,
[in LXX very freq., almost always for שׁלח ;]
prop., to send away, to dispatch on service;
1. to send with a commission, or on service;
(a) of persons: Christ, Mat.10:40 the apostles, 10:16; servants, Mrk.12:2 angels, 13:27;
(b) of things: ὄνος, Mat.21:3 τὸ δρέπανον, Mrk.4:29 τ. λόγον, Act.10:36 τ. ἐπαγγελίαν (i.e. the promised Holy Spirit), Luk.24:49, Rec.; before εἰς, Mat.20:2, Luk.11:49, Jhn.3:17; ὀπίσω, Luk.19:14 ἔμπροσθεν, Jhn.3:28 πρὸ προσώπου, Mat.11:10 πρός, Mat.21:34 with ref. to sender or place of departure: ἀπό, Luk.1:26 (Rec. ὑπό); παρά, Jhn.1:6 ἐκ, Jhn.1:19; ὑπό, Act.10:17 (Rec. ἀπό); before inf., Mrk.3:14, al.; ἵνα, Mrk.12:2, al.; εἰς (of purpose), Heb.1:14 without direct obj.: before πρός, Jhn.5:33 λέγων, Jhn.11:3 ἀποστείλας, with indic., Mat.2:16, Act.7:14, Rev.1:1.
2. to send away, dismiss: Luk.4:18, Mrk.5:10; 8:26; 12:3 (cf. ἐξ-, συν-αποστέλλω).
SYN.: πέμπω, the general term. ἀ. "suggests official or authoritative sending" (see Thayer, see word πέμπω; Westc., Jo., 298; Epp. Jo., 125; Cremer, 529; MM, see word). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀποστέλλω,
future -στελῶ: aorist ἀπέστειλα (see. below):— send off or away from, μή μ᾽.. τῆσδ᾽ ἀποστείλητε γῆς[Refs 5th c.BC+]; send away, banish, τὰ δίκαια[Refs 5th c.BC+]:—passive, go away, depart, [Refs 5th c.BC+]
II dispatch, on some mission or service, [Refs 5th c.BC+]; frequently of messengers or forces, [Refs 5th c.BC+]; οἰκιστάς (as a form of banishment), [Refs 5th c.BC+]:—passive, with infinitive, οἱ ἀποσταλέντες στρατεύεσθαι[Refs]
III put off, doff, θαἰμάτια[Refs 5th c.BC+]
IV intransitive, retire, withdraw, of the sea, [Refs 5th c.BC+]; of persons, οἴκαδε[Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0