Βιβλική λέξη «τίμιος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

τίμιος [timios]

Μετάφραση

en: honorable
jp: 尊い, 尊敬された
ru: почтен, уважаемый

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: επίθετο

Στατιστικά

ID: 9115
Αριθμός λέξεων: 2
Επαναλήψεις λήμματος: 13
Λήμμα: τίμιος

Λίστα στίχων (2)

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 5:34
ἀναστὰς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος ὀνόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος τίμιος παντὶ τῷ λαῷ, ἐκέλευσεν ἔξω βραχὺ τοὺς ἀνθρώπους ποιῆσαι
ἀναστὰς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος ὀνόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος τίμιος παντὶ τῷ λαῷ, ἐκέλευσεν ἔξω βραχὺ τοὺς ἀνθρώπους ποιῆσαι
Εβρ. 13:4
Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος, πόρνους γὰρ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός
Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος, πόρνους γὰρ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός

τίμιος [timios] — precious Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

τίμιος, -α, -ον
(τιμή), [in LXX chiefly for יָקָר ;]
valued, hence,
(a) precious, costly, highly valued: primarily, of money value, λίθος, Rev.17:4; 18:12, 16; 21:19; pl., 1Co.3:12 compar., -ώτεφος, 1Pe.1:7, Rec.; superl., -ώτατος, Rev.18:12; 21:11; in extended sense, καρπός, Jas.5:7 αἷμα, 1Pe.1:19 ἐπαγγέλματα, 2Pe.1:4
(b) held in honour, honoured, esteemed worthy: with dative, Act.5:34 ὁ γάμος, Heb.13:4 ψυχή, Act.20:24 (where τ. is pleonastic, see Page, in l).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

τίμιος [timios] — precious Liddell–Scott–Jones, LSJ

τίμι-ος [τῑ], α, ον,
[Refs 5th c.BC+]; also ος, ον [Refs 5th c.BC+]: (τιμή):— valued,
I held in honour, worthy, ὅδε πᾶσι φίλος καὶ τ. ἐστι [Refs 8th c.BC+]; ἄνδρα τ. [Refs 4th c.BC+]; γενεᾷ τίμιος [Δανάη] [Refs 8th c.BC+]: frequently in comparative and superlative, τιμιώταται θεῶν [Refs 5th c.BC+]; as form of address, -ώτατε[Refs 1st c.AD+]
II of things, valuable, prized, οὐδὲν κτῆμα -ώτερον [NT+5th c.BC+]
II.2 of high price, costly, dear, [Refs 5th c.BC+]; πωλεῖται τίμιος is sold dearly,[Refs 3rd c.BC+]; χρυσίον ὅταν πολὺ παραφανῇ, τὸ ἀργύριον -ώτερον ποιεῖ [Refs 5th c.BC+]. adverb -ίως, πρίασθαι [Refs 6th c.AD+]
II.3 conferring honour, honourable, τιμία ἕδρα a seat of honour, [Refs 4th c.BC+]; τ. γέρας an honourable privilege, [Refs]; οὑπιρρέων γὰρ -ώτερος χρόνος ἔσται πολίταις more full of honour, [Refs]; -ωτέρα χώρα a higher place, [Refs 5th c.BC+] =τιμαί, [Refs 5th c.BC+]; τὰ τ. τῶν ἱερῶν [Refs 2nd c.BC+]; also in singular, [Refs 2nd c.BC+]; τὰ -ώτατα, =τὰ φίλτατα, [Refs 4th c.BC+]; αἱ καλούμεναι τίμιαι τέσσαρες τέχναι Zos.Alch.p.239 [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0