Βιβλική λέξη «κατοικέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

κατοικήσας [katoikēsas]

Μετάφραση

en: having dwelt
jp: 住んで
ru: живя

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: прич.

Στατιστικά

ID: 8863
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 1
Λήμμα: κατοικέω

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Εβρ. 11:9
Πίστει παρῴκησεν εἰς γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς·
Πίστει παρῴκησεν εἰς γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς·

κατοικέω [katoikeō] — to dwell Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κατ-οικέω, -ῶ
[in LXX very frequently and nearly always for יָשַׁב ;]
1. trans., to inhabit, dwell in: with accusative, Luk.13:4, Act.1:10; 2:9, 14; 4:16; 9:32, 35; 19:10, 17. Rev.17:2; of God, Mat.23:21
2. Intrans., to settle, dwell: Act.22:12 before ἐν (cl.), Act.1:20 (LXX) Act.2:5; 7:2, 4; 7:48; 9:22; 11:29; 13:27; 17:24, Heb.11:9, Rev.13:12; before εἰς (B1., § 39, 3; M, Pr., 62 f., 234 f.), Mat.2:23; 4:13, Act.7:4; ἐπὶ τ. γῆς (Num.13:33, al.), Rev.3:10; 6:10; 8:13; 11:10; 13:8, 14; 17:8; ἐπὶ παντὸς προσώπου τ. γ., Act.17:26 ὅπου, Rev.2:13 ἐκεῖ (of demons), Mat.12:45, Luk.11:26. Metaphorical, of divine indwelling: ὁ Χριστός, Eph.3:17 τ. πνεῦμα, Jas.4:5 (κατῴκισεν, T, WH, R, txt.); τ. πλήωρμα (τ. θεότητος), Col.1:19; 2:9; δικαιοσύνη (cf. Wis.1:4), 2Pe.3:13 (cf. ἐν-κατοικέω).†
κατοικίζω,
[in LXX for יָשַׁב hi., etc. ;]
to cause to dwell: metaphorically, with accusative, τὸ πνεῦμα, Jas.4:5 (Rec., R, mg., κατῴκησεν).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

κατοικέω [katoikeō] — to dwell Liddell–Scott–Jones, LSJ

κατοικ-έω,
settle in, colonize, πόλιν [Refs 5th c.BC+]; τοῖς κατοικεῖν ἐθέλουσι τὰν πόλιν Decrees Byzantine cited in [Refs 4th c.BC+]: generally, inhabit, τόπους [Refs 5th c.BC+], etc.:— passive, to be dwelt in or inhabited, opposed to κατοικίζομαι (to be just founded), [Refs 4th c.BC+]
2 absolutely, settle, dwell, ζητοῦσα.. ποῦ κατοικοίης [Refs 5th c.BC+]; ἐν δόμοις, ἐν ἄστεσι, [NT+5th c.BC+]; especially of non-citizens, Ἐφέσιοι καὶ οἱ -οῦντες [Refs 4th c.BC+]:—perfect and pluperfect passive, to have been planted or settled, κατὰ κώμας [Refs 5th c.BC+]; κ.νῆσον, τὴν μεσόγειαν, [Refs 5th c.BC+]
II administer, govern, οἱ τὰς πόλεις -οῦντες [Refs 5th c.BC+] —more frequently in passive, κατῴκηνται καλῶς[Refs 5th c.BC+]; ὀρθῶς κ., of Sparta, [Refs 5th c.BC+]
III intransitive of cities, lie, be siluated, ἐν τοῖς πεδίοις [Refs]which are situated in.., [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0