Βιβλική λέξη «ἐντέλλω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐνετείλατο [eneteilato]

Μετάφραση

en: commanded, gave orders, did he command
jp: 命じた, 命じたか
ru: заповедал, завещал, приказал

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 8716
Αριθμός λέξεων: 8
Επαναλήψεις λήμματος: 10
Λήμμα: ἐντέλλομαι

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 17:9
Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων, Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἐγερθῇ
Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων, Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἐγερθῇ
Ιω. 14:31
ἀλλ᾿ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν
ἀλλ᾿ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν
Ιω. 8:5
ἐν δὲ τῷ νόμῳ ἡμῖν Μωϋσῆς ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθάζειν· σὺ οὖν τί λέγεις
ἐν δὲ τῷ νόμῳ ἡμῖν Μωϋσῆς ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθάζειν· σὺ οὖν τί λέγεις
Μκ. 10:3
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς
Εβρ. 9:20
λέγων, Τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός·
λέγων, Τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός·

ἐντέλλω [entellō] — to order Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐν-τέλλω
[in LXX, as in NT (and mostly in Hdt.), always mid., chiefly for צָוָה pi. ;]
-ομαι, to command, enjoin, instruct: before περί Heb.11:22 with inf., Mat.19:7 with dative of person(s), Act.1:2 οὕτως, Act.13:47 καθώς, Jhn.14:31 (ἐντολὴν ἔδωκεν, WH); before λέγων, Mat.17:9 with inf., Jhn.8:5 ἵνα, Mrk.13:34 with accusative of thing(s), Mat.28:20, Mrk.10:3, Jhn.15:14, 17; before περί, with genitive of person(s), Mat.4:6 and Luk.4:10 (LXX); διαθήκην ἐ. πρός, with accusative of person(s), Heb.9:20 (LXX) (cf. Sir.45:3).†
SYN.:
κελεύω, to command, of verbal orders in general;
παραγγέλλω, to charge, esp. of the transmitted orders of a military com­mander; ἐντέλλω points rather to the contents of the command (see Thayer, see word κελεύω)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντέλλω [entellō] — to order Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντέλλω,
enjoin, command, active only in [Refs 5th c.BC+]:— mostly in middle, τινί τι [Refs 5th c.BC+]; in a will, φίλοις ταῦτα ἐντέλλομαι [Refs 2nd c.AD+]: with dative person et infinitive, [Refs 5th c.BC+]; ἐντείλασθαι ἀπὸ γλώσσης command by word of mouth, [Refs 5th c.BC+]: so in perfect, ἐντέταλται [LXX+2nd c.BC+]:—passive, τὰ ἐντεταλμένα commands, [Refs 5th c.BC+]
II invest with legal powers, authorize to act, ἐ. σοι καὶ ἐπιτρέπω [Refs 4th c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0