Βιβλική λέξη «πολίτης» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
πολίτην
[politen]
Μετάφραση
en: citizen
jp: 同胞
ru: согражданина
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
αιτιατική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 8633
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 2
Τυχαίοι στίχοι
Εβρ. 8:11
καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων, Γνῶθι τὸν κύριον, ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν
καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων, Γνῶθι τὸν κύριον, ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν
πολίτης
[politēs]
— citizen
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
πολίτης, -ου, ὁ
(πόλις), [in LXX chiefly for רֵעַ ;]
1.
a citizen: with genitive loc.,
Luk.15:15,
Act.21:39.
2.
a fellow-citizen: with genitive of person(s),
Luk.19:14,
Heb.8:11" (LXX) .†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
πολίτης
[politēs]
— citizen
Liddell–Scott–Jones, LSJ
πολῑτ-ης, ου, ὁ,
Ionic dialect πολιήτης (which see),
citizen, freeman, [
Refs 8th c.BC+]; πόλεως, πόλεων π., [
Refs 5th c.BC+]
2 fellow-citizen (compare πολιήτης), [
Refs 7th c.BC+]: and by a Comedy texts
metaphorically, οἴνου π. ὢν κρατίστου [
Refs 4th c.BC+]
II adjective belonging to, connected with one's city or
country, θεοὶ πολῖται, =πολιοῦχοι, [
Refs 4th c.BC+]; π. δῆμος, =ὁ τῆς πόλεως, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0