Βιβλική λέξη «γεννάω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

γεγεννημένος [gegennēmenos]

Μετάφραση

en: born
jp: 生まれた
ru: рождённый, рожденный

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: παρακείμενος
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: прич.

Στατιστικά

ID: 840
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 57
Λήμμα: γεννάω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 22:3
Ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον·
Ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον·
Α Ιω. 5:18
Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει, ἀλλ᾿ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ θεοῦ τηρεῖ αὐτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ
Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει, ἀλλ᾿ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ θεοῦ τηρεῖ αὐτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ
Α Ιω. 3:9
Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται
Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται
Ιω. 3:8
τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ᾿ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος
τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ᾿ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος

γεννάω [gennaō] — to beget Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

γεννάω, -ῶ
(γέννα, poët. for γένος), [in LXX chiefly for ילד ;]
1. of the father, to beget: with accusative, Mat.1:1-16, Act.7:8, 29; before ἐκ, Mat.1:3, 5, 6.
2. Of the mother, to bring forth, bear: Luk.1:13, 57; 23:29, Jhn.16:21; εἰς δουλείαν, Gal.4:24 Pass.
(1) to be begotten: Mat.1:20
(2) to be born: Mat.2:1, 4; 19:12; 26:24, Mrk.14:21, Luk.1:35, Jhn.3:4, Act.7:20, Rom.9:11, Heb.11:23; before εἰς, Jhn.16:21; 18:37, 2Pe.2:12; ἐν, Act.2:8; 22:3, (ἁμαρτίαις), Jhn.9:34 ἀπό, Heb.11:12 (WH, mg., ἐγεν-); ἐκ, Jhn.1:13 John.3:6; 8:41; with adj., τυφλὸς γ., Jhn.9:2 [Ῥωμαῖος ], Act.22:28 κατὰ σάρκα: κ. πνεῦμα: Gal.4:29 Metaphorical; μάχας, 2Ti.2:23 ὑμᾶς ἐγέννησα, 1Co.4:15, (ὅν), Phm 10; in quotation, Psa.2:7 (LXX), Act.13:33, Heb.1:5; 5:5; of Christians as begotten of God, born again: Jhn.1:13; 3:3, 5-8, 1Jn.2:29; 3:9; 4:7; 5:1, 4, 18 (cf. ἀνα-γεννάω); (Cremer, 146).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

γεννάω [gennaō] — to beget Liddell–Scott–Jones, LSJ

γενν-άω,
future middle γεννήσομαι in passive sense, [Refs 1st c.BC+] (but -ηθήσομαι[Refs]: (γέννα):—causal of γίγνομαι (compare γείνομαι), mostly of the father, beget, ὁ γεννήσας πατήρ [Refs 5th c.BC+]; οἱ γεννήσαντές σε your parents, [Refs 5th c.BC+]; ὅθεν γεγενναμένοι sprung, [Refs 5th c.BC+]; of the mother, bring forth, bear, [Refs 5th c.BC+]:—middle, produce from oneself, create, [Refs 5th c.BC+]
2 produce, grow, get, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα [Refs 5th c.BC+]
3 metaphorically, engender, produce, λήθη τῶν ἰδίων κακῶν θρασύτητα γεννᾷ [Refs 5th c.BC+]; γεννῶσι τὸν οὐρανὸν [οἱ φιλόσοφοι] call it into existence, [Refs 4th c.BC+]; ὁ ἐξ ἀσωμάτου γεννῶν λόγος[Refs 3rd c.AD+]; of numbers, produce a total, [Refs 1st c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0