Βιβλική λέξη «διάβολος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

διάβολος [diabolos, Diabolos]

Μετάφραση

en: devil, Devil
jp: 悪魔, 悪魔が
ru: диавол, дьявол, Дьявол

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 837
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: διάβολος

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 4:5
Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ
Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ
Απ. 2:10
μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις πάσχειν. ἰδοὺ μέλλει βάλλειν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακὴν ἵνα πειρασθῆτε, καὶ ἕξετε θλῖψιν ἡμερῶν δέκα. γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς
μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις πάσχειν. ἰδοὺ μέλλει βάλλειν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακὴν ἵνα πειρασθῆτε, καὶ ἕξετε θλῖψιν ἡμερῶν δέκα. γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς
Α Ιω. 3:8
ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου
ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου
Απ. 20:2
καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὅς ἐστιν Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη
καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὅς ἐστιν Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη
Μτ. 4:8
Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν
Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν

διάβολος [diabolos] — devilish/the Devil Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διάβολος, -ον
(διαβάλλω, which see) [in LXX for שָׂטָן (as Job.1:6), exc. Est.7:4; 8:1 (צַר, צָרַר) ;]
slanderous, accusing falsely. As subst., ὁ, ἡ, δ.;
(a) generally (of. Es, ll. with), a slanderer, false accuser: 1Ti.3:6, 7 (CGT, in l., but see infr.) 3:11, 2Ti.3:3, Tit.2:3;
(b) as chiefly in LXX, of Satan, the Accuser, the Devil: Mat.4:1, 5, 8, 11; 13:39; 25:41, Luk.4:2, 3, 6, 13; 8:12, Jhn.13:2, Act.10:38, Eph.4:27; 6:11, 1Ti.3:6, 7 (but see supr.), 2Ti.2:26, Heb.2:14, Jas.4:7, 1Pe.5:8, Jude.1:9, Rev.2:10; 12:9, 12; 20:2, 10; εἶναι ἐκ τοῦ δ., Jhn.8:44, 1Jn.3:8; τέκνα τοῦ δ., 1Jn.3:10 υἱὸς, Act.13:10 metaphorically, of Judas, Jhn.6:70 (Cremer, 121; DCG, ii, 605).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διάβολος [diabolos] — devilish/the Devil Liddell–Scott–Jones, LSJ

διάβολ-ος, ον,
slanderous, backbiting, γραῦς [Refs 4th c.BC+]: superlative -ώτατος[Refs 5th c.BC+]; διάβολόν τι, aliquid invidiae, [Refs 5th c.BC+]
II substantive, slanderer, [Refs 5th c.BC+]; enemy, [LXX]: hence, = Sâtân,[Refs]; the Devil, [NT]
III adverb -λως injuriously, invidiously, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0