Βιβλική λέξη «ἁμαρτία» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἁμαρτία [hamartia]

Μετάφραση

en: sin
jp: 罪, 罪か, 罪は, 罪が, 罪として
ru: грех, греха, грехом

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 828
Αριθμός λέξεων: 23
Επαναλήψεις λήμματος: 128
Λήμμα: ἁμαρτία

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 5:20
νόμος δὲ παρεισῆλθεν ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα· οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις
νόμος δὲ παρεισῆλθεν ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα· οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις
Α Ιω. 5:16
Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ πρὸς θάνατον. ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ
Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ πρὸς θάνατον. ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ
Ρωμ. 5:21
ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ, οὕτως καὶ ἡ χάρις βασιλεύσῃ διὰ δικαιοσύνης εἰς ζωὴν αἰώνιον διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν
ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ, οὕτως καὶ ἡ χάρις βασιλεύσῃ διὰ δικαιοσύνης εἰς ζωὴν αἰώνιον διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν
Α Ιω. 5:17
πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν, καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον
πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν, καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον
Α Ιω. 3:5
καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἄρῃ, καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν
καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἄρῃ, καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν

ἁμαρτία [hamartia] — sin Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτία, -ας, ἡ
(ἁμαρτάνω, which see), [in LXX chiefly for חַטָּאת and cogn. forms, also for פֶּשַׁע ,עָוֹן, etc. ;]
prop. a missing the mark; in cl. (see reff. to CR in MM, VGT, see word);
(a) guilt, sin (Plat., Arist., al.);
(b) more freq., from Æsch. down, a fault, failure. In NT (as LXX) always in ethical sense;
1. as a principle and quality of action, = τὸ ἁμαρτάνειν, a sinning, sin: Rom.5:12, 13, 20; ὑφ᾽ ἁμαρτίαν εἶναι, Rom.3:9 ἐπιμένειν, Rom.6:1 ἀποθνήσκειν, νεκρὸν εἶναι τῇ ἁ., Rom.6:2, 11; τὴν ἀ. γινώσκειν, Rom.7:7 σῶμα τῆς ἁ., Rom.6:6 ἀπάτη τῆς ἁ., Heb.3:13 personified as a ruling principle, ἁ. βασιλεύει, κυριεύει, etc., Rom.5:21 6:12, 14 7:17, 20; δουλεύειν, Rom.6:6 δοῦλος τῆς ἁ., ib. 17; νόμος τῆς ἁ., Rom.7:23; 8:2; δύναμις τῆς ἁ., 1Co.15:56 (cf. Gen.4:7).
2. As a generic term (disting. fr. the specific terms ἁμάρτημα, which see, etc.) for concrete wrongdoing, violation of the divine law, sin: Jhn.8:46, Jas.1:15, al.; ποιεῖν (τὴν) ἁ., Jhn.8:34, 2Co.11:7, 1Jn.3:8; εἴχειν ἁ., Jhn.9:41; 15:22, 24; 19:11, 1Jn.1:8; in pl. ἁμαρτίαι, sin in the aggregate, 1Th.2:16 (see Milligan, in l.); ποιεῖν ἁμαρτίας, Jas.5:15 πλῆθος ἁμαρτιῶν, Jas.5:20, 1Pet.4:8; ἄφεσις ἁμαρτιῶν, Mat.26:28, Mrk.1:4, al.; ἐν ἁμαρτίαις εἶναι, 1Co.15:17 collectively, αἴρειν τὴν ἁ. τ. κόσμου, Jhn.1:29 ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁ., Jhn.8:21
3. = ἁμάρτημα, a sinful deed, a sin: Mat.12:31, Act.7:60, 1Jn.5:16.
SYN.: see: ἁμάρτημα. (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἁμαρτία [hamartia] — sin Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἁμαρτ-ία, ἡ,
a failure, fault, τῶνδ᾽ ἁ. δόμων[Refs 5th c.BC+]; ἁ. δόξης error of judgement, [Refs 5th c.BC+]
2 in Philos. and Religion, guilt, sin, [NT+5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0