Βιβλική λέξη «ὄφις» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ὄφις
[ophis]
Μετάφραση
en: serpent
jp: 蛇
ru: змея, змей
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 8022
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 11
Τυχαίοι στίχοι
Απ. 12:15
καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ
καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ
Απ. 12:9
καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην — ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐβλήθησαν
καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην — ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐβλήθησαν
Β Κορ. 11:3
φοβοῦμαι δὲ μή πως, ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὕαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος [καὶ τῆς ἁγνότητος] τῆς εἰς τὸν Χριστόν
φοβοῦμαι δὲ μή πως, ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὕαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος [καὶ τῆς ἁγνότητος] τῆς εἰς τὸν Χριστόν
Απ. 20:2
καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὅς ἐστιν Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη
καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὅς ἐστιν Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη
ὄφις
[ophis]
— snake
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ὄφις, -εως, ὁ
[in LXX chiefly for נָחָשׁ ;]
a serpent, snake:
Mat.7:10 Mrk.16:18,
Luk.10:19;
11:11,
Jhn.3:14,
1Co.10:9,
Rev.9:19; as typical of wisdom and cunning,
Mat.10:16;
23:23,
2Co.11:3 (cf.
Gen.31:1-55); of Satan (cf.
Gen.3:1,
Wis.2:23-24, 4Ma.18:8),
Rev.12:9, 14;
12:11;
20:2.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ὄφις
[ophis]
— snake
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ὄφις, ὁ,
genitive ὄφεως,
poetry also ὄφεος [
Refs 5th c.BC+];
Doric dialect and
Ionic dialect ὄφιος [
Refs 8th c.BC+]:—
serpent, αἰόλος [
Refs 8th c.BC+]; ὁ ψυχρὸς ὄ. [
Refs 3rd c.BC+]; equivalent to δράκων in [
Refs 8th c.BC+]
II likeδράκων,
a serpent-like bracelet, [
Refs 4th c.BC+]; ὄφεις is
Attic dialect for ψέλλια
accusative to [
Refs 2nd c.AD+]
II.2 τρικάρηνος ὄ. ὁ χάλκεος dedicated at Delphi (= [
Refs 5th c.BC+]
III the constellation [
Refs 4th c.BC+]
IV a creeping plant, [
Refs 5th c.BC+]
V a kind of
fish, see at ὀφίδιον [
Refs]
VI guinea-worm (elsewhere δρακόντιον), [
Refs 2nd c.AD+]
VII =ὀφίασις I, [
Refs 1st c.AD+]. [The first syllable is sometimes made long in the older Poets, αἰόλον ὄφιν [
Refs 8th c.BC+] —The
ultima of the _nominative_ and _accusative_ ὄφις, ὄφιν is commonly long, as in [
Refs 8th c.BC+]; short only in later Poets, as [
Refs 4th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0