Βιβλική λέξη «θέλημα» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

θέλημα [thelēma]

Μετάφραση

en: will, the will
jp: 意志, 御心, 御心は, 御心を, 御心が, 意志を, みこころ
ru: волю, воля, воле, воли, желание

Μορφολογία

γένος: ουδέτερο
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 760
Αριθμός λέξεων: 30
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Λήμμα: θέλημα

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 12:2
καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον
καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον
Α Πε. 3:17
κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας
κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας
Ιω. 6:38
ὅτι καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με·
ὅτι καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με·
Μκ. 3:35
ὃς [γὰρ] ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν
ὃς [γὰρ] ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν
Μτ. 18:14
οὕτως οὐκ ἔστιν θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μικρῶν τούτων
οὕτως οὐκ ἔστιν θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μικρῶν τούτων

θέλημα [thelēma] — will/desire Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

θέλημα, -τος, τό
(θέλω), [in LXX chiefly for חָפֵץ, also for רָצוֹן, etc. ;]
will,
(a) objectively = that which is willed: Mat.18:14, Luk.12:47, Jhn.5:30, 1Co.7:37, 1Th.5:18, 2Ti.2:26, Heb.10:10, Rev.4:11; θ. τ. θεοῦ, Act.22:14, Rom.2:18; 12:2, Eph.1:9, Col.1:9; 4:12, 1Pe.4:2; τ. κυρίου, Eph.5:17 pl., of precepts, Mrk.3:35, WH, mg., Act.13:22 (LXX); ἐστιν τὸ θ., with genitive of person(s), before ἵνα, Jhn.6:39-40, 1Co.16:12; with inf., 1Pe.2:15 with accusative and inf., 1Th.4:3
(b) subjectively = τὸ θέλειν (cf. θέλησις): Luk.23:25, Jhn.1:13, 1Pe.3:17, 2Pe.1:21; ποιεῖν, Mat.7:21; 12:50; 21:31, Mrk.3:35 (pl., WH, mg., see supr.), Jhn.4:34; 6:38; 7:17; 9:31, Eph.6:6, Heb.10:7, 9; 10:36; 13:21, 1Jn.2:17; γίνεσθαι, Mat.6:10; 26:42, Luk.22:42, Act.21:14; ἡ εὐδοκία ( βουλὴ) τοῦ θ., Eph.1:5, 11; ἐν τῷ θ. τοῦ θεοῦ, Rom.1:10 διὰ θ. θεοῦ, Rom.15:32, 1Co.1:1, 2Co.1:1; 8:5, Eph.1:1, Col.1:1, 2Ti.1:1; κατὰ τὸ θ. τ. θεοῦ, Gal.1:4, 1Pe.4:19, 1Jn.5:14; pl., Eph.2:3 (Cremer, 728).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

θέλημα [thelēma] — will/desire Liddell–Scott–Jones, LSJ

θέλ-ημα, ατος, τό,
(θέλω) will, [NT+5th c.BC+]
II ἔστιν μοι θ. ἔν τινι pleasure in.., [LXX]:—also θελ-ήμη, ἡ, [Refs 9th c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0