Βιβλική λέξη «ἀστήρ» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀστέρων [asterōn]

Μετάφραση

en: of the stars, stars
jp: 星の, 星
ru: звезд, звёзд

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 7454
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Λήμμα: ἀστήρ

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 15:41
ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ
ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ
Απ. 8:12
Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν· καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν καὶ ἡ ἡμέρα μὴ φάνῃ τὸ τρίτον αὐτῆς, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως
Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν· καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν καὶ ἡ ἡμέρα μὴ φάνῃ τὸ τρίτον αὐτῆς, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως
Απ. 12:4
καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα ὅταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ
καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα ὅταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ
Απ. 1:20
τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων οὓς εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς· οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν
τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων οὓς εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς· οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν
Απ. 12:1
Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα
Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα

ἀστήρ [astēr] — star Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀστήρ, -έρος, ὁ
[in LXX chiefly for כּוֹכָב ;]
a star: Mat.2:2, 7-10 :, Mrk.13:25, 1Co.15:41, Rev.6:13; 8:10-12; 9:1; 12:1, 4; metaphorically, ὁ ἀ. ὁ πρωϊνός Rev.2:28; 22:16; ἀ. πλαῆται, Jude.1:13; ἀ. ἑπτά, symbolizing the angels of the seven churches, Rev.1:16, 20; 2:1; 3:1 (cf. ἄστρον, and see DCG, ii, 674 f.; MM, see word).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀστήρ [astēr] — star Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀστήρ, ὁ,
genitive έρος: dative plural ἀστράσι[Refs 8th c.BC+]; ἄστρασι [Refs 4th c.AD+]:—star (see. ἄστρον), ἀστέρ᾽ ὀπωρινῷ[Refs 8th c.BC+]; ἀ. Ἀρκτοῦρος the chief star in the constellation, [Refs], etc.; shooting star or meteor, [Refs 8th c.BC+]
2 flame, light, fire, [Refs 5th c.BC+]
3 ἀστὴρ πέτρινος meteoric stone, [Refs]
II metaphorically of illustrious persons, etc., φανερώτατον ἀστέρ᾽ Ἀθήνας[Refs 7th c.BC+]
III star-fish, [Refs 5th c.BC+]
IV name of a bird, perhaps goldfinch, [Refs]
V blue daisy, Aster Amellus, [Refs 2nd c.BC+]
VI Samian clay used as sealing-wax, and in Medicine, [Refs 4th c.BC+]
VII architectural ornament, [Refs 4th c.BC+]
VIII bandage, [Refs 2nd c.AD+]
VIII.2 name of various remedies, [Refs]
IX birthmark in form of star, Carcin. cited in [Refs 4th c.BC+]: in Palmistry, a mark on the hand, τῷ ύ στοιχείῳ παραπλήσιον[Refs]. (Cf. Sanskrit stár- `star', Latin stella (from stēr-la), Gothic stairnō.) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0