Βιβλική λέξη «ἐμαυτοῦ» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐμαυτοῦ
[emautou]
Μετάφραση
en: my own, myself, Myself
jp: 自分の, 自分自身を, 自分自身, 自分から, 自分自身の, 自分
ru: своей, себя, Себя, Себе
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
γενική
μέρος λόγου:
αντωνυμία
Στατιστικά
ID: 7119
Αριθμός λέξεων: 14
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λίστα στίχων (14)
Α Κορ. 10:33
,
Β Κορ. 12:5
,
Πραξ. 24:10
,
Ιω. 5:30
,
Ιω. 5:31
,
Ιω. 7:17
,
Ιω. 7:28
,
Ιω. 8:14
,
Ιω. 8:18
,
Ιω. 8:28
,
Ιω. 8:42
,
Ιω. 10:18
,
Ιω. 12:49
,
Ιω. 14:10
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 10:18
οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἀλλ᾿ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου
οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἀλλ᾿ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου
Ιω. 5:31
ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής·
ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής·
Α Κορ. 10:33
καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφορον ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσιν
καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφορον ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσιν
Ιω. 12:49
ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ᾿ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω
ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ᾿ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω
Ιω. 7:28
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ᾿ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ᾿ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐμαυτοῦ, -ῆς, -oῦ
reflex prop. of first of person(s), used only in genitive, dative and accusative sing.,
of myself:
Luk.7:7, al.; ἀπ᾽ ἐ,
Jhn.5:30;
7:17, 28;
8:28, 42;
10:18;
14:10; ὑπ᾽ ἐμαυτόν,
Mat.8:9,
Luk.7:8 (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς,
reflexive
pronoun of first
person,
of me, of myself: only
genitive,
dative, and
accusative singular, both
masculine and
feminine: not found in early
Epic dialect;
Aeolic dialect ἔμ᾽ αὔτῳ, ἔμ᾽ αὔτᾳ, [
Refs 7th c.BC+]; ἐμαυτόν is uncertain in [
Refs 6th c.BC+];
Ionic dialect ἐμεωυτοῦ [
Refs 5th c.BC+]; ἐμᾱτοῦ, ἐμᾱτόν, [
Refs 1st c.BC+]; ἐν ἐμαυτῷ συννοεῖσθαι in or with
oneself, [
Refs 5th c.BC+]; but ἐν ἐμαυτοῦ (i.e. οἴκῳ) εἶναι,
metaphorically, to be
master of oneself, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0