Βιβλική λέξη «ἄπιστος» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἄπιστον
[apiston]
Μετάφραση
en: unbelieving, incredible
jp: 信じない, 信じられない
ru: неверующую, неверующего, невероятным
Μορφολογία
γένος:
ουδέτερο
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
επίθετο
Στατιστικά
ID: 6851
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 18
Τυχαίοι στίχοι
Πραξ. 26:8
τί ἄπιστον κρίνεται παρ᾿ ὑμῖν εἰ ὁ θεὸς νεκροὺς ἐγείρει
τί ἄπιστον κρίνεται παρ᾿ ὑμῖν εἰ ὁ θεὸς νεκροὺς ἐγείρει
Α Κορ. 7:12
Τοῖς δὲ λοιποῖς λέγω ἐγώ, οὐχ ὁ κύριος· εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾿ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν·
Τοῖς δὲ λοιποῖς λέγω ἐγώ, οὐχ ὁ κύριος· εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾿ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν·
Α Κορ. 7:13
καὶ γυνὴ εἴ τις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ οὗτος συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾿ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω τὸν ἄνδρα
καὶ γυνὴ εἴ τις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ οὗτος συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾿ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω τὸν ἄνδρα
ἄπιστος
[apistos]
— unbelieving
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἄ-πιστος, -ον
(ἀ- neg., πιστός) [in LXX:
Pro.17:6;
28:25,
Isa.17:10 * ;]
(a)
of things, incredible:
Act.26:8 (b)
of persons, without faith or trust, unbelieving:
Mat.17:17,
Mrk.9:19,
Luk.9:41;
12:46,
Jhn.20:27,
Tit.1:15,
Rev.21:8; specif., of unbelievers as opposite to Christians:
1Co.6:6;
7:12-15;
10:27;
14:22-24,
2Co.4:4;
6:14-15,
1Ti.5:8 (cf. Lft.,
Notes, 265; Cremer, 491).†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἄπιστος
[apistos]
— unbelieving
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἄπιστος, ον,
I passive,
not to be trusted, and so:
I.1 of persons and their acts,
not trusty, faithless, ὑπερφίαλοι καὶ ἄ.[
Refs 8th c.BC+]; δολοπλοκίαι[
Refs 6th c.BC+]
mistrusted, [
Refs 5th c.BC+]; θράσει ἀ. ἐπαιρόμενος by
untrustworthy, groundless confidence, [
Refs 5th c.BC+];
shifty, unreliable, [
Refs 5th c.BC+]
I.2 of reports and the like,
incredible, uncertain in [
Refs 7th c.BC+]; τὸ ἐλπίδων ἄ.
undreamed of even in hope, [
Refs 5th c.BC+]:
comparative -ότερος, λόγος[
Refs 4th c.BC+]:
superlative, πίστις ἀπιστοτάτη[
Refs 5th c.BC+]
II active,
mistrustful, incredulous, suspicious, θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄ.[
Refs 8th c.BC+]
less credulous, [
Refs 5th c.BC+]; ἄ. πρὸς Φίλιππον
distrustful towards him, [
Refs 4th c.BC+]; ἄ. εἶ.. σαυτῷ you do
not believe what you say yourself, [
Refs 5th c.BC+]; τὸ ἄ., =ἀπιστία, [
Refs 5th c.BC+]
II.b in
NT, unbelieving, [
NT]
II.2 disobedient, disloyal, [
Refs 5th c.BC+]; ἔχειν ἄπιστον.. ἀναρχίαν πόλει, i.e. ἀναρχίαν ἔχειν ἀπειθοῦσαν τῇ πόλει,[
Refs 5th c.BC+]
III adverb ἀπίστως:
III.1 passive,
beyond belief, ἀ. ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐκνενικηκότα[
Refs 5th c.BC+]; οὐκ ἀ. not
incredibly, [
Refs 4th c.BC+]
III.2 active,
distrustfully, suspiciously, [
Refs 5th c.BC+]
III.2.b treacherously, [
Refs 1st c.AD+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0