Βιβλική λέξη «ἐμαυτοῦ» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐμαυτόν
[emauton]
Μετάφραση
en: myself, Myself
jp: 私自身のように, 自分自身, 私自身に, 私自身, 自分自身を
ru: я, себя, Себе, Себя
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
αιτιατική
μέρος λόγου:
αντωνυμία
Στατιστικά
ID: 6839
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 8:54
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐὰν ἐγὼ δοξάσω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν· ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι θεὸς ἡμῶν ἐστιν·
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐὰν ἐγὼ δοξάσω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν· ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι θεὸς ἡμῶν ἐστιν·
Α Κορ. 7:7
θέλω δὲ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν· ἀλλὰ ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα ἐκ θεοῦ, ὁ μὲν οὕτως, ὁ δὲ οὕτως
θέλω δὲ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν· ἀλλὰ ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα ἐκ θεοῦ, ὁ μὲν οὕτως, ὁ δὲ οὕτως
Ιω. 14:3
καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήμψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς ἦτε
καὶ ἐὰν πορευθῶ καὶ ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήμψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς ἦτε
Ιω. 12:32
κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν
κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν
Ιω. 17:19
καὶ ὑπὲρ αὐτῶν [ἐγὼ] ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα ὦσιν καὶ αὐτοὶ ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ
καὶ ὑπὲρ αὐτῶν [ἐγὼ] ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα ὦσιν καὶ αὐτοὶ ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐμαυτοῦ, -ῆς, -oῦ
reflex prop. of first of person(s), used only in genitive, dative and accusative sing.,
of myself:
Luk.7:7, al.; ἀπ᾽ ἐ,
Jhn.5:30;
7:17, 28;
8:28, 42;
10:18;
14:10; ὑπ᾽ ἐμαυτόν,
Mat.8:9,
Luk.7:8 (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς,
reflexive
pronoun of first
person,
of me, of myself: only
genitive,
dative, and
accusative singular, both
masculine and
feminine: not found in early
Epic dialect;
Aeolic dialect ἔμ᾽ αὔτῳ, ἔμ᾽ αὔτᾳ, [
Refs 7th c.BC+]; ἐμαυτόν is uncertain in [
Refs 6th c.BC+];
Ionic dialect ἐμεωυτοῦ [
Refs 5th c.BC+]; ἐμᾱτοῦ, ἐμᾱτόν, [
Refs 1st c.BC+]; ἐν ἐμαυτῷ συννοεῖσθαι in or with
oneself, [
Refs 5th c.BC+]; but ἐν ἐμαυτοῦ (i.e. οἴκῳ) εἶναι,
metaphorically, to be
master of oneself, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0