Βιβλική λέξη «ἄρχων» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀρχόντων [archontōn]

Μετάφραση

en: rulers
jp: 支配者, 支配者たち, 指導者たちの
ru: властей, начальников

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 6601
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: ἄρχων

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 2:8
ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν, εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν
ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν, εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν
Ιω. 7:48
μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων
μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων
Α Κορ. 2:6
Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων·
Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων·
Ιω. 12:42
ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται·
ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται·

ἄρχων [archōn] — ruler Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἄρχων, -οντος, ὁ
(present ptcp. of ἄρχω), [in LXX for נָשִׂיא., רֹאשׁ, שַׂר, etc. ;]
a ruler, chief: Jesus, Rev.1:5 rulers of nations, Mat.20:25, Act.4:26; 7:35; magistrates, Act.23:5, Rom.13:3; judges, Luk.12:58, Act.7:27, 35; 16:19; members of the Sanhedrin, Luk.14:1; 23:13, 35; 24:20, Jhn.3:1; 7:26, 48; 12:42, Act.3:17; 4:5, 8; 13:27; 14:5; rulers of synagogues, Mat.9:18, 23, Luk.8:41; 18:18; οἱ ἄ. τ. αἰῶνος τούτου, 1Co.2:6-8 of the devil: ἄ. τῶν δαιμονίων, Mat.9:34; 12:24, Mrk.3:22, Luk.11:15; ὁ ἄ. τοῦ κόσμου, Jhn.12:31; 14:30; 16:11; ἄ. τ. ἐξουσίας τ. ἀέρος, Eph.2:2 (MM, see word; DB, iii, 838; Ext., 99 f; DCG, ii, 419; DCG, see word Archon).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἄρχων [archōn] — ruler Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἄρχων, οντος, ὁ,
(participle of ἄρχω) ruler, commander, νεός[Refs 5th c.BC+]; chief, king, Ἀσίας[Refs 4th c.BC+]; ἄ. τοῦ κόσμου τούτου, of Satan, [NT]
II as official title, chief magistrate, especially at Athens, [Refs 5th c.BC+]; οἱ ἄ., at Sparta, the authorities, [Refs 5th c.BC+] the eponymous magistrate of the year, [Refs 4th c.BC+]; so in Boeotia, at Delphi, Delos, and elsewhere, [Refs]; = Latin consul, [Refs 2nd c.BC+]
II.2 governor of a dependency or province, e.g. in the Athenian Empire, [Refs]; of a Roman governor, [Refs]; = praefectus, [Refs 2nd c.BC+]
II.3 generally, magistrate, official, [Refs 4th c.BC+]; opposed to ἰδιώτης, [Refs]; ruler of a synagogue, [NT]; president of a club, [Refs 2nd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0