Βιβλική λέξη «παράκλησις» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

παρακλήσεως [paraklēseōs]

Μετάφραση

en: comfort, exhortation, of exhortation, encouragement
jp: 慰め, 慰めの, 勧め, 勧めの, 励ましの
ru: утешения, увещания

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 6377
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: παράκλησις

Τυχαίοι στίχοι

Β Κορ. 1:3
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως
Εβρ. 12:5
καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος·
καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος·
Ρωμ. 15:4
ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἐγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ διὰ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν
ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἐγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ διὰ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν
Β Κορ. 1:6
εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν
εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν
Β Κορ. 1:7
καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν, εἰδότες ὅτι ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως
καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν, εἰδότες ὅτι ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παρά-κλησις, -εως, ἡ
(παρακαλέω), [in LXX : Job.21:2, Psa.94:19, Hos.13:14, Nam.3:7, Isa.57:18; 66:11, Jer.16:7 (נָחַם, its parts and derivatives), Jer.38:9 (תַּחֲנוּן), Isa.28:29; 30:7, 1Ma.10:24 1Mac.12:9, 2Ma.7:24 2Mac.15:11 * ;]
1. a calling to one's aid, summons (Thus.), hence, appeal, entreaty (Strab., Plut., al., 1Ma.10:24 of. Lft., Notes, 20) : 2Co.8:4
2. exhortation, encouragement: Act.15:31, Rom.12:8, 1Co.14:3, 2Co.8:17, Php.2:1, 1Th.2:3, 1Ti.4:13, Heb.12:5; λόγος (τῆς) π., Act.13:15, Heb.13:22; υἱὸς π., Act.4:36
3. consolation, comfort (Phalar., LXX) : Luk.6:24, Act.9:31, 2Co.1:4-7; 7:4; 7:7; 7:13, 2Th.2:16, Phm 7; τ. γραφῶν, Rom.15:4 θεὸς τῆς π., Rom.15:5, 2Co.1:3; π. τοῦ Ἰσραήλ (see Dalman, Words, 109 f.), Lk
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Liddell–Scott–Jones, LSJ

παρά-κλησις, εως, ἡ,
calling to one's aid, summons, οἱ ἐκ παρακλήσεως συγκαθήμενοι a packed party in the assembly, [Refs 4th c.BC+]
2 imploring, appealing, τινος of or on the part of one, [Refs 5th c.BC+]; deprecation, συγγνώμης δεῖ καὶ π. [Refs 1st c.BC+]
3 invocation of gods, [Refs 4th c.AD+]
4 demand, request, [Refs 2nd c.BC+]; κατὰ-σιν on demand, [Refs 3rd c.AD+]
II exhortation, address, πρὸς τὸν ὄχλον [Refs 5th c.BC+]; οὐ π. εὑρόντες, ἀλλὰ παραίνεσιν γράψαντες not a mere address to their feelings, but counsel to act rightly, [Refs 5th c.BC+]; ἀξιώσεισκαὶ-κλήσεις [Refs 2nd c.BC+]
III consolation, [LXX+NT+3rd c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0