Βιβλική λέξη «ἐκδικέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐκδικοῦντες [ekdikountes]

Μετάφραση

en: avenging
jp: 復讐してはならない
ru: мстя

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: ενεστώτας
αριθμός: мн.ч.
πτώση: Им.п.
μέρος λόγου: прич.

Στατιστικά

ID: 6247
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 4
Λήμμα: ἐκδικέω

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 12:19
μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ, γέγραπται γάρ, Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει κύριος
μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ, γέγραπται γάρ, Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει κύριος

ἐκδικέω [ekdikeō] — to avenge Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐκδικέω, -ῶ
(ἔκδικος), [in LXX for פָּקַד, נָקַם, שָׁפַט, etc. ;]
1. to vindicate: with accusative of person(s), Luk.18:3, 5.
2. to avenge: with accusative of person(s), ἑαυτούς, Rom.12:19 with accusative of thing(s), παρακοήν, 2Co.10:6 αἷμα, Rev.6:10; 19:2 (Cremer, 203; for exx. from π. in both senses, see MM, Exp., xii).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐκδικέω [ekdikeō] — to avenge Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐκδῐκ-έω,
avenge, punish, φόνον [NT+5th c.BC+]; exact vengeance for, τὰ αἵματα τῶν δούλων [LXX+2nd c.BC+]
2 decide a case, δίκην, ἀγῶνα, [Refs 1st c.AD+]
II avenge or vindicate a person, by taking up his cause, [NT+1st c.AD+]; ἐ. τινὰ ἀπό τινος avenge one on another, [NT+5th c.BC+]:—passive, [LXX]
II.2 act as ἔκδικος [Refs 1st c.BC+]
III claim, [Refs 5th c.AD+]
IV ἐ. τισί make retribution for them, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0