Βιβλική λέξη «διαθήκη» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

διαθήκη [diathēkē, diatheke]

Μετάφραση

en: covenant, a covenant
jp: 契約
ru: завет

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 6182
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 30
Λήμμα: διαθήκη

Τυχαίοι στίχοι

Εβρ. 10:16
Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς
Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς
Εβρ. 8:10
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν
Ρωμ. 11:27
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾿ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾿ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν
Εβρ. 9:16
ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου·
ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου·
Εβρ. 9:17
διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μήποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος
διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μήποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος

διαθήκη [diathēkē] — covenant Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διαθήκη, -ης, ἡ
(διατίθημι), [frequently in LXX, and nearly always for בְּרִית ;]
1. as usually in cl., a disposition, testament, will (Plat., al.): Gal.3:15 (R, mg., but see Lft., in l.), Heb.9:16, 17 (R, txt.; MM, Exp., xi; Milligan, NTD, 75; Abbott, Essays, 107; Deiss., LAE, 341; but see infr.).
2. As in LXX (for בְּרִית) = cl. συνθήκη, a convention, arrangement, covenant (exc. in the disputed cases mentioned above, always between God and man, "perhaps with the feeling that the δια- compound was more suitable than the συν- for a covenant with God---συνθ. might suggest equal terms," MM, Exp., l.with): Gal.3:15 (R, txt., but see supr., and cf. Thayer, see word), Heb.9:16, 17 (R, mg., Westc., in l.; Hatch, Essays, 47; but see supr.), Mat.26:28, Mrk.14:24, Luk.1:72, Act.3:25; 7:8, Rom.11:27" (LXX), 2Co.3:14, Gal.3:17, Heb.7:22; 8:6, ib. 9, 10" (LXX) 9:4, 15-17 20" (LXX) 10:16 (LXX), 29 12:24 13:20, Rev.11:19; καινὴ δ., Mat.26:28, and Mrk.14:24 (R, mg.), Luk.22:20, 1Co.11:25, 2Co.3:6, Heb.8:8" (LXX) 9:15; pl. Rom.9:4, Gal.4:24, Eph.2:12.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διαθήκη [diathēkē] — covenant Liddell–Scott–Jones, LSJ

διαθήκη, ἡ,
(διατίθημι) disposition of property by will, testament, [Refs 5th c.BC+]; κατὰ διαθήκην by will, [Refs 1st c.BC+], etc.: in plural, διαθήκας διαθέσθαι [Refs 5th c.BC+]
II αἱ ἀπόρρητοι δ. mystic deposits on which the common weal depended, probably oracles (compare διαθέτης), [Refs 4th c.BC+]
II.2 name of an eyesalve, because the recipe was deposited in a temple, [Refs 6th c.AD+]
III compact, covenant, ἢν μὴ διαθῶνται διαθήκην ἐμοί [LXX+5th c.BC+]; καινή, παλαιὰ δ., [NT]; disposition (with allusion to [NT]
IV =διάθεσις[Refs 3rd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0