Βιβλική λέξη «ἐμαυτοῦ» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐμαυτῷ
[emautō]
Μετάφραση
en: for Myself, to myself
jp: 私自身に, 自分自身に, 自分に, 自分にとって
ru: Себе, себе
Μορφολογία
αριθμός:
ενικός
πτώση:
δοτική
μέρος λόγου:
αντωνυμία
Στατιστικά
ID: 6111
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Τυχαίοι στίχοι
Α Κορ. 4:4
οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ᾿ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν
οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ᾿ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν
Ρωμ. 11:4
ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ
ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ
Πραξ. 20:24
ἀλλ᾿ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ
ἀλλ᾿ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ
Πραξ. 26:9
ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι·
ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι·
Β Κορ. 2:1
ἔκρινα γὰρ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν·
ἔκρινα γὰρ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν·
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐμαυτοῦ, -ῆς, -oῦ
reflex prop. of first of person(s), used only in genitive, dative and accusative sing.,
of myself:
Luk.7:7, al.; ἀπ᾽ ἐ,
Jhn.5:30;
7:17, 28;
8:28, 42;
10:18;
14:10; ὑπ᾽ ἐμαυτόν,
Mat.8:9,
Luk.7:8 (AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐμαυτοῦ
[emautou]
— myself
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς,
reflexive
pronoun of first
person,
of me, of myself: only
genitive,
dative, and
accusative singular, both
masculine and
feminine: not found in early
Epic dialect;
Aeolic dialect ἔμ᾽ αὔτῳ, ἔμ᾽ αὔτᾳ, [
Refs 7th c.BC+]; ἐμαυτόν is uncertain in [
Refs 6th c.BC+];
Ionic dialect ἐμεωυτοῦ [
Refs 5th c.BC+]; ἐμᾱτοῦ, ἐμᾱτόν, [
Refs 1st c.BC+]; ἐν ἐμαυτῷ συννοεῖσθαι in or with
oneself, [
Refs 5th c.BC+]; but ἐν ἐμαυτοῦ (i.e. οἴκῳ) εἶναι,
metaphorically, to be
master of oneself, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0