Βιβλική λέξη «ἐμαυτοῦ» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐμαυτῷ [emautō]

Μετάφραση

en: for Myself, to myself
jp: 私自身に, 自分自身に, 自分に, 自分にとって
ru: Себе, себе

Μορφολογία

αριθμός: ενικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: αντωνυμία

Στατιστικά

ID: 6111
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: ἐμαυτοῦ

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 4:4
οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ᾿ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν
οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, ἀλλ᾿ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι, ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν
Ρωμ. 11:4
ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ
ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ
Πραξ. 20:24
ἀλλ᾿ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ
ἀλλ᾿ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ
Πραξ. 26:9
ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι·
ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι·
Β Κορ. 2:1
ἔκρινα γὰρ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν·
ἔκρινα γὰρ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν·

ἐμαυτοῦ [emautou] — myself Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐμαυτοῦ, -ῆς, -oῦ
reflex prop. of first of person(s), used only in genitive, dative and accusative sing.,
of myself: Luk.7:7, al.; ἀπ᾽ ἐ, Jhn.5:30; 7:17, 28; 8:28, 42; 10:18; 14:10; ὑπ᾽ ἐμαυτόν, Mat.8:9, Luk.7:8
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐμαυτοῦ [emautou] — myself Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς,
reflexive pronoun of first person, of me, of myself: only genitive, dative, and accusative singular, both masculine and feminine: not found in early Epic dialect; Aeolic dialect ἔμ᾽ αὔτῳ, ἔμ᾽ αὔτᾳ, [Refs 7th c.BC+]; ἐμαυτόν is uncertain in [Refs 6th c.BC+]; Ionic dialect ἐμεωυτοῦ [Refs 5th c.BC+]; ἐμᾱτοῦ, ἐμᾱτόν, [Refs 1st c.BC+]; ἐν ἐμαυτῷ συννοεῖσθαι in or with oneself, [Refs 5th c.BC+]; but ἐν ἐμαυτοῦ (i.e. οἴκῳ) εἶναι, metaphorically, to be master of oneself, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0