Βιβλική λέξη «ἀπωθέω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἀπώσατο
[apōsato]
Μετάφραση
en: did he reject, pushed away
jp: 拒んだ
ru: отверг, оттолкнул
Μορφολογία
χρόνος:
aor. ind. mid.
αριθμός:
ενικός
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 6101
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 5
Τυχαίοι στίχοι
Ρωμ. 11:2
οὐκ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή; ὡς ἐντυγχάνει τῷ θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ
οὐκ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή; ὡς ἐντυγχάνει τῷ θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ
Πραξ. 7:27
ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον ἀπώσατο αὐτὸν εἰπών, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾿ ἡμῶν
ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον ἀπώσατο αὐτὸν εἰπών, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾿ ἡμῶν
Ρωμ. 11:1
Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμείν
Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμείν
ἀπωθέω
[apōtheō]
— to reject
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἀπ-ωθέω, -ῶ
[in LXX for זָנַח, מָאַס, etc. ;]
to thrust away. Mid.,
to thrust away from oneself, refuse, reject: with accusative of person(s) (MM, see word),
Act.7:27, 39;
13:46,
Rom.11:1-2,
1Ti.1:19.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἀπωθέω
[apōtheō]
— to reject
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἀπωθέω,
future infinitive ἀπωσέμεν[
Refs 8th c.BC+]:
aorist ἀπέωσα[
Refs 8th c.BC+] probably corrupt in [
Refs 5th c.BC+]:—
middle,
future ἀπεώσομαι[
LXX]:
aorist ἀπωσάμην[
Refs 8th c.BC+]
perfect ἀπῶσμαι· ἀπώθησα, [
Refs 5th c.AD+],
infinitive ἀπεῶσθαι[
Refs 5th c.BC+]:—
passive,
perfect participle ἀπωσμένος[
Refs 1st c.BC+] W.:—
thrust away, push back, ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας[
Refs 8th c.BC+]; ἀ. ἐπάλξεις
pushed them
off the wall, [
Refs 5th c.BC+]:—
middle,
thrust away from oneself, χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον[
Refs 8th c.BC+]; ἀπώσατο ἦκα γέροντα
pushed him gently
away, [
Refs 8th c.BC+]
2 drive away, ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην [Ζεύς] [
Refs 8th c.BC+]; of the wind,
beat from one's course, Βορέης ἀπέωσε[
Refs 8th c.BC+] (so in
middle, σφέας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο[
Refs]
3 with
genitive, εἴ κέ μιν οὐδοῦ ἀπώσομεν[
Refs 5th c.BC+]:—
middle,
thrust from oneself, drive away, μνηστῆρας ἀπώσεαι ἐκ μεγάροιο[
Refs 8th c.BC+]:—
passive,
to be expelled, [
Refs 5th c.BC+]
4 thrust aside, spurn, [
Refs]:—
passive, τὸν δῆμον πρότερον ἀπωσμένον
pushed aside, [
Refs 5th c.BC+]
5 repel, drive back, in
middle, Τρῶας ἀπώσασθαι[
Refs 8th c.BC+]:— also in Prose, [
Refs 5th c.BC+]
6 in
middle,
reject, τὸ ἀργύριον[
Refs 5th c.BC+]; ἀ. πόνους
decline them, [
Refs 5th c.BC+]; τὴν δουλοσύνην
shake off slavery, [
Refs 5th c.BC+]; ὕπνον
shake off sleep, [
Refs 5th c.BC+]:
absolutely,
refuse, ποιήσω κοὐκ ἀπώσομαι[
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0