Βιβλική λέξη «ἀποθνήσκω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀποθάνῃ [apothanē]

Μετάφραση

en: dies, die, should die
jp: 死ぬ, 死んだなら, 死んで, 死んでも
ru: умрёт, умрет, умер

Μορφολογία

χρόνος: αόριστος
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 5822
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 54
Λήμμα: ἀποθνήσκω

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 7:2
ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός
ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός
Ιω. 12:24
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει
Μτ. 22:24
λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωϋσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ
λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωϋσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ
Ρωμ. 7:3
ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ
ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ
Ιω. 11:50
οὐδὲ λογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται
οὐδὲ λογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται

ἀποθνήσκω [apothnēskō] — to die Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπο-θνῄσκω,
[in LXX chiefly for מוּת ;]
to die: of natural death, Mrk.5:35, al.; of violent death (pass. of ἀποκτείνω), esp. of Christ, Mat.26:35, Jhn.12:33, Heb.10:28, al.; of spiritual death, Jhn.6:50, Rom.8:13, al.; with dative ref., Rom.6:2, 10; 14:7, 8, Gal.2:19; accusative, ὅ, Rom.6:10 before ἐν, Mat.8:32, Jhn.8:21, 24 1Co.15:22, Heb.11:37, Rev.14:13; before ὑπέρ, περί, Jhn.11:50, 51; 18:14, Rom.5:6-8; 14:15, 1Co.15:3, 2Co.5:15, 1Th.5:10, 1Pe.3:18; ἀπό, Col.2:20 ἐκ, Rev.8:11 figuratively, 1Co.15:31 (cf. συν-αποθνήσκω, and V. Milligan, NTD, 258f.; DCG, i, 791b; Cremer, 286; MM, see word; on the perfective force of this verb, M, Pr., 112, 114; and on the distinction bet. present and aor., ib. 113 f.).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀποθνήσκω [apothnēskō] — to die Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀποθνήσκω,
future -θᾰνοῦμαι, Ionic dialect -θανέομαι or -εῦμαι[Refs 5th c.BC+] —strengthened for θνῄσκω, die, [Refs 8th c.BC+]; in Comedy texts and Prose the usual form of the present; σεῦ ἀποτεθνηῶτος[Refs 8th c.BC+]; νόσῳ[Refs 5th c.BC+]; to be ready to die, of laughter, etc., [Refs 5th c.BC+]
II serving as passive of ἀποκτείνω, to be put to death, slain, ὑπό τινος[Refs 5th c.BC+]; especially by judicial sentence, ἀποθανεῖν ὑπὸ τῆς πόλεως[Refs 5th c.BC+]
III renounce, νόμῳ[NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0