Βιβλική λέξη «ἐχθρός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐχθροὶ [echthroi]

Μετάφραση

en: enemies
jp: 敵, 敵たちは
ru: враги

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: επίθετο

Στατιστικά

ID: 5743
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Λήμμα: ἐχθρός

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 11:12
καὶ ἤκουσαν φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης αὐτοῖς, Ἀνάβατε ὧδε· καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν
καὶ ἤκουσαν φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης αὐτοῖς, Ἀνάβατε ὧδε· καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν
Εβρ. 10:13
τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ·
τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ·
Μτ. 10:36
καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ
καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ
Ρωμ. 11:28
κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ δι᾿ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας·
κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ δι᾿ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας·
Ρωμ. 5:10
εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ·
εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ·

ἐχθρός [echthros] — enemy Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐχθρός, -ά, -όν
(ἔχθος, hatred), [in LXX chiefly for אֵיבָה, also for עָר, etc. ;]
1. hated, hateful (Hom.): opposite to ἀγαπητός, Rom.11:28
2. Actively, hating, hostile: Rom.5:10, 1Co.15:25, 2Th.3:15; with genitive of person(s) (cl.), Jas.4:4 τ. διανοίᾳ, Col.1:21 ἐ. ἄνθρωπος, Mat.13:28 as subst., ὁ ἐ., an enemy, 1Co.15:26 the devil, Mat.13:39, Luk.10:19; with genitive of person(s), Mat.22:44 Mrk.12:36, Luk.20:43, Act.2:35, 1Co.15:25, Heb.1:13; 10:13" (LXX) ; Mat.5:43-44; 10:36; 13:25, Luk.1:71, 74; 6:27, 35; 19:27, 43, Rom.12:20, Gal.4:16, Rev.11:5, 12; with genitive of thing(s), Act.13:10, Php.3:18.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐχθρός [echthros] — enemy Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐχθρός, ά, όν,
(ἔχθος) hated, hateful, of persons and things, frequently from [Refs 8th c.BC+]; ἐ. γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι [Refs 8th c.BC+]; ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν c.infinitive, 'tis hateful to me to.., [Refs 8th c.BC+]; compare θεοισεχθρός.
II active, hating, hostile, first in [Refs 8th c.BC+] averse from insolence, [Refs 5th c.BC+]
III as substantive, ἐχθρός, ὁ, enemy, where the active and passive senses frequently coincide, [Refs 8th c.BC+] is one who has been φίλος, but is alienated; πολέμιος one who is at war; δυσμενής one who has long been alienated and refuses to be reconciled.
IV regular comparative ἐχθρότερος [Refs 4th c.BC+]; superlative -ότατος [Refs 5th c.BC+]
V adverb ἐχθρῶς, μισοῦντες [Refs 5th c.BC+]: comparative -οτέρως [Refs 4th c.BC+]: superlative -ότατα [Refs] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0