Βιβλική λέξη «στοιχέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

στοιχοῦσιν [stoichousin]

Μετάφραση

en: who walk
jp: 歩む
ru: следующим

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: ενεστώτας
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 5700
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 1
Λήμμα: στοιχέω

Λίστα στίχων (1)

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 4:12
καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς ἐν ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ
καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς ἐν ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ

στοιχέω [stoicheō] — to follow Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

στοιχέω, -ῶ
(στοῖχος, a row), [in LXX: Ecc.11:6 (כָּשֵׁר) * ;]
to be in rows (of waves, plants, etc., as well as of men), to walk in line (esp. of marching in file to battle; Xen., Cyr., vi, 3, 34, al.). Metaphorical, in late writers, to walk by rule: Act.21:24 with dative, to walk by or in (as a rule of life), Rom.4:12 (cf. MM, xxiii), Gal.5:25; 6:16, Php.3:16 (cf. συν-στοιχέω).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

στοιχέω [stoicheō] — to follow Liddell–Scott–Jones, LSJ

στοιχ-έω,
to be drawn up in a line or row, οὐδ᾽ ἐγκαταλείψω τὸν παραστάτην, ὅτῳ ἂν στοιχήσω beside whom I stand in battle,—from the oath of Athenian citizens, cited in [Refs 2nd c.AD+]; move in line, [Refs 5th c.BC+]; to be in rows, of leaves or joints, [Refs 4th c.BC+]; κατὰ τὸ στοιχοῦν in sequence, [Refs 4th c.BC+]
2 correspond, ὅπως ἀεὶ ἡ ἡμέρα στοιχῇ καθ᾽ ἑκάστην πόλιν [Refs 1st c.BC+]
3 to be satisfactory to one, στοιχεῖ μοι πάντα τὰ προγεγραμμένα [Refs 5th c.AD+]
II with dative, fit, [καταστρωτῆρα] στοιχοῦντα τοῖς κειμένοις [Refs 2nd c.BC+]: metaphorically, to be in line with, walk by, agree with, submit to, τῇ τῆς συγκλήτου προθέσει [Refs 2nd c.BC+]; τῇ πρός τινα εὐνοίᾳ [Refs 1st c.BC+]; ταῖς πλείοσι γνώμαις [Refs 1st c.BC+]; τοῖς προειρημένοις φιλοσόφοις[NT]; στοίχεις (Aeolic dialect present participle) τοῖς προϋπαργμένοισι [Refs 1st c.BC+]; ἠθέλησεν στοιχοῦσαν τοῖς προπεπραγμένοις παρέχεσθαι τοῖς πολίταις τὴν αὑτοῦ διάληψιν [Refs 2nd c.BC+]; μιᾷ σ. to be contented with one wife, [Refs 5th c.BC+]; στοιχεῖς τὸν νόμον φυλάσσων observest it regularly, [NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0