Βιβλική λέξη «δοξάζω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐδόξασαν [edoxasan]

Μετάφραση

en: glorified
jp: 栄光を帰さなかった, 賛美した
ru: прославили

Μορφολογία

χρόνος: αόριστος
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 5462
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 22
Λήμμα: δοξάζω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 11:18
ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν λέγοντες, Ἄρα καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ θεὸς τὴν μετάνοιαν εἰς ζωὴν ἔδωκεν
ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν λέγοντες, Ἄρα καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ θεὸς τὴν μετάνοιαν εἰς ζωὴν ἔδωκεν
Μτ. 9:8
ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις
ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις
Ρωμ. 1:21
διότι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία
διότι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία
Μτ. 15:31
ὥστε τὸν ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας, κυλλοὺς ὑγιεῖς, καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν Ἰσραήλ
ὥστε τὸν ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας, κυλλοὺς ὑγιεῖς, καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν Ἰσραήλ

δοξάζω [doxazō] — to glorify Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δοξάζω
(δόξα), [in LXX chiefly for כָּבַד ni., pi., also for פָּאַר, etc. ;]
1. to think, suppose, hold an opinion (Æsch., Plat., al.).
2. To bestow δόξα (which see) on, to magnify, extol, praise (Thuc., iii, 45; Plut., al.): with accusative, Mat.5:16, Mrk.2:12, Jhn.8:54, Rom.15:6, 1Pe.2:12, al.; id. before ἐπί Luk.2:20 ἐν, Gal.1:24, 1Pe.4:16.
3. In LXX and NT (see: δόξα, 3), to clothe with splendour, glorify (Exo.34:29-30, Psa.37:20, Isa.44:23, Est.3:1, al): Rom.8:30, 2Co.3:10, 2Th.3:1, 1Pe.1:8, al.; of Christ, Jhn.7:39; 8:54, al. (on the Johannine use, see Cremer, 211; Westc., Jo., Intr.); of the Father, Jhn.13:31-32, 1Pe.4:11, al. (cf. ἐν-, συν-δοξάζω).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δοξάζω [doxazō] — to glorify Liddell–Scott–Jones, LSJ

δοξ-άζω,
think, imagine, with accusative et infinitive,[Refs 5th c.BC+]; with double accusative, πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ.. δοξάσ; how can I suppose this to be true? [Refs 5th c.BC+]; δοξάζων μὲν οὔ not expecting it, [Refs 5th c.BC+] —passive, δ. εἶναι to be supposed to be, [Refs 5th c.BC+]; ὅση δοξάζεται (i.e. εἶναι) [Refs]
2 with participle, δοξάσει τις ἀκούων will suppose that he hears, [Refs 4th c.BC+]
3 with accusative cognate, δόξας δ. entertain opinions, [Refs 5th c.BC+]; δ. ψευδῆ hold false opinions, [Refs]
4 absolutely, form or hold an opinion, [Refs 5th c.BC+]; opposed to γιγνώσκω, [Refs]; opposed to ἐπίσταμαι, [Refs 5th c.BC+]
5 passive, to be matter of opinion, ταῦτα δεδοξάσθαι [Refs 6th c.BC+]
II magnify, extol, ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν δ. [NT+5th c.BC+]:—passive, to be distinguished, held in honour, magnified, [NT+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0