Βιβλική λέξη «φυλή» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

φυλῆς [phylēs]

Μετάφραση

en: the tribe, tribe
jp: 部族の, 部族
ru: колена

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4854
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 21
Λήμμα: φυλή

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 13:21
κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς τὸν Σαοὺλ υἱὸν Κίς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμείν, ἔτη τεσσαράκοντα
κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς τὸν Σαοὺλ υἱὸν Κίς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμείν, ἔτη τεσσαράκοντα
Εβρ. 7:13
ἐφ᾿ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ᾿ ἧς οὐδεὶς προσέσχεν τῷ θυσιαστηρίῳ·
ἐφ᾿ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ᾿ ἧς οὐδεὶς προσέσχεν τῷ θυσιαστηρίῳ·
Απ. 7:8
ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμεὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι
ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμεὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι
Απ. 7:7
ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευὶ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσσαχὰρ δώδεκα χιλιάδες
ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευὶ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσσαχὰρ δώδεκα χιλιάδες
Απ. 5:5
καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι, Μὴ κλαῖε· ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ
καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι, Μὴ κλαῖε· ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ

φυλή [phulē] — tribe Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

φυλή, ῆς, ἡ
[in LXX chiefly for; מַטֶּה, also for שֵׁבֶט, מִשְׁפָּחָה, etc. ;]
a body of men united by kinship or habitation, a clan or tribe: of the tribes of Israel, Mat.19:28, Luk.2:36; 22:30, Act.13:21, Rom.11:1, Php.3:5, Heb.7:13-14, Jas.1:1, Rev.5:5; 7:4-8; 21:12; of the tribes of the earth, the peoples and nations, Mat.24:30, Rev.1:7; 5:9; 7:9; 11:9; 13:7; 14:6.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

φυλή [phulē] — tribe Liddell–Scott–Jones, LSJ

φῡλή, ἡ,
(φύω) properly, likeφῦλον, a race, tribe; but accusative to [Refs 4th c.BC+] a union formed in an organized community (whether πόλις or ἔθνος): hence, tribe, i.e.
I a body of men united
I.1 by supposed ties of blood and descent, clan, such as the three Dorian tribes, Rhetra cited in [Refs 5th c.BC+]; of the four Ionic tribes, [Refs 5th c.BC+]; of the Laconian, [Refs 5th c.BC+]; of the old Roman, [Refs 1st c.BC+]; of the Persian, [Refs 5th c.BC+]; of the Jewish, [LXX] (but also of subdivisions of the tribe (σκῆπτρον),[LXX+NT]
I.2 by local habitation, such as the ten local tribes at Athens formed by Cleisthenes, [Refs 5th c.BC+]; or those formed by Servius at Rome, φ. τοπικαί, opposed to γενικαί, [Refs 5th c.BC+]
I.3 subdivision of the priests in each Egyptian temple, [Refs 3rd c.BC+]
II military contingent furnished by a tribe, among the Athenians, [Refs 5th c.BC+]
II.2 representatives of a tribe, on political bodies, φυλῆς πρυτανευούσης, προεδρευούσης, [Refs 2nd c.BC+]
III of things, =γένος, kind, species, κατὰ φυλὰς διεκρίνομεν τὰ ἔπιπλα [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0