Βιβλική λέξη «καυχάομαι» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

καυχώμενοι [kauchōmenoi]

Μετάφραση

en: boasting
jp: 誇る
ru: хвалящиеся, хвалясь

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: наст. вр.
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: прич.

Στατιστικά

ID: 4846
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: καυχάομαι

Λίστα στίχων (3)

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 5:11
οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ νῦν τὴν καταλλαγὴν ἐλάβομεν
οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ νῦν τὴν καταλλαγὴν ἐλάβομεν
Φιλ. 3:3
ἡμεῖς γάρ ἐσμεν ἡ περιτομή, οἱ πνεύματι θεοῦ λατρεύοντες καὶ καυχώμενοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ οὐκ ἐν σαρκὶ πεποιθότες
ἡμεῖς γάρ ἐσμεν ἡ περιτομή, οἱ πνεύματι θεοῦ λατρεύοντες καὶ καυχώμενοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ οὐκ ἐν σαρκὶ πεποιθότες
Β Κορ. 10:15
οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχώμενοι ἐν ἀλλοτρίοις κόποις, ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν
οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχώμενοι ἐν ἀλλοτρίοις κόποις, ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν

καυχάομαι [kauchaomai] — to boast Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

καυχάομαι, -ῶμαι
[in LXX for הָלַל hith., etc. ;]
to boast or glory (in LXX, of joyous exultation, and so in the NT quotations, infr.; cf. DB, ii, 790b; Hort on Jas.1:9): absol., 1Co.1:31 (LXX) 1Co.4:7; 13:3, 2Co.10:13; 10:17" (LXX) 2Co.11:16; 11:18; 12:1; 12:6, Eph.2:9, Jas.4:16; with accusative of thing(s), 2Co.9:2; 11:30; before ἐν (LXX), Rom.2:23; 5:3, 1Co.3:21, 2Co.5:12; 10:15; 11:12; 12:5; 12:9, Gal.6:13-14 Jas.1:9; ἐν (τ.) θεῷ, Rom.2:17; 5:11; ἐν κυρίῳ, 1Co.1:31 (LXX) 2Co.10:17 (LXX); ἐν Χ. Ἰησοῦ, Php.3:3 before ἐπί with dative, Rom.5:2 περί, with genitive, 2Co.10:8 εἰς, 2Co.10:16 ὑπέρ, with genitive of person(s), 2Co.7:14; 12:5; ἐνώπιον τ. θεοῦ, 1Co.1:29 (cf. ἐν, κατα-καυχάομαι).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

καυχάομαι [kauchaomai] — to boast Liddell–Scott–Jones, LSJ

καυχ-άομαι,
Doric dialect καυχέομαι [Refs 3rd c.BC+]; 2nd pers. singular καυχᾶσαι in late Gr., as [NT]: future -ήσομαι [Refs 5th c.BC+]: aorist ἐκαυχησάμην [Refs 4th c.BC+]; Aeolic dialect optative καυχάσαιτο [Refs 7th c.BC+]: perfect κεκαύχημαι [NT]:—active, [Refs]:— speak loud, be loud-tongued, κ. παρὰ καιρόν [Refs 5th c.BC+], cf. Eup.[same place], etc.; boast, vaunt oneself, ἐπ᾽ αἰζηοῖσι κ. μέγα [Refs 5th c.BC+] [same place]; ἔν τινι NT.Rom.[same places]: c.accusative et infinitive, aorist or present, boast that.., [Refs 5th c.BC+] [same place], etc.: with participle, boast of doing or being, [Refs 4th c.BC+]; ὅτι.. [Refs 1st c.BC+]: with accusative, boast of, [NT+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0