Βιβλική λέξη «ἀποθνήσκω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἀποθανεῖν
[apothanein]
Μετάφραση
en: to die, death, dies
jp: 死ぬことは, 死ぬこと, 死ぬ, 死ぬことを, 死, 死ぬべき
ru: умереть, смерти
Μορφολογία
χρόνος:
aor.
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 4726
Αριθμός λέξεων: 14
Επαναλήψεις λήμματος: 20
Λίστα στίχων (14)
Φιλ. 1:21
,
Ρωμ. 5:7
,
Α Κορ. 9:15
,
Εβρ. 9:27
,
Απ. 3:2
,
Απ. 9:6
,
Πραξ. 7:4
,
Πραξ. 9:37
,
Πραξ. 21:13
,
Πραξ. 25:11
,
Μτ. 26:35
,
Ιω. 4:49
,
Ιω. 18:14
,
Ιω. 19:7
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 4:49
λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου
λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου
Απ. 3:2
γίνου γρηγορῶν, καὶ στήρισον τὰ λοιπὰ ἃ ἔμελλον ἀποθανεῖν, οὐ γὰρ εὕρηκά σου [τὰ] ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ μου·
γίνου γρηγορῶν, καὶ στήρισον τὰ λοιπὰ ἃ ἔμελλον ἀποθανεῖν, οὐ γὰρ εὕρηκά σου [τὰ] ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ μου·
Πραξ. 21:13
τότε ἀπεκρίθη ὁ Παῦλος, Τί ποιεῖτε κλαίοντες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν; ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν εἰς Ἰερουσαλὴμ ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
τότε ἀπεκρίθη ὁ Παῦλος, Τί ποιεῖτε κλαίοντες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν; ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν εἰς Ἰερουσαλὴμ ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
Ιω. 18:14
ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ
ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ
Ρωμ. 5:7
μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν·
μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν·
ἀποθνήσκω
[apothnēskō]
— to die
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἀπο-θνῄσκω,
[in LXX chiefly for מוּת ;]
to die: of natural death,
Mrk.5:35, al.; of violent death (pass. of ἀποκτείνω), esp. of Christ,
Mat.26:35,
Jhn.12:33,
Heb.10:28, al.; of spiritual death,
Jhn.6:50,
Rom.8:13, al.; with dative ref.,
Rom.6:2, 10;
14:7, 8,
Gal.2:19; accusative, ὅ,
Rom.6:10 before ἐν,
Mat.8:32,
Jhn.8:21, 24 1Co.15:22,
Heb.11:37,
Rev.14:13; before ὑπέρ, περί,
Jhn.11:50, 51;
18:14,
Rom.5:6-8;
14:15,
1Co.15:3,
2Co.5:15,
1Th.5:10,
1Pe.3:18; ἀπό,
Col.2:20 ἐκ,
Rev.8:11 figuratively,
1Co.15:31 (cf. συν-αποθνήσκω, and V. Milligan,
NTD, 258f.;
DCG, i, 791b; Cremer, 286; MM, see word; on the perfective force of this verb, M,
Pr., 112, 114; and on the distinction bet. present and aor., ib. 113 f.).
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἀποθνήσκω
[apothnēskō]
— to die
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἀποθνήσκω,
future -θᾰνοῦμαι,
Ionic dialect -θανέομαι or
-εῦμαι[
Refs 5th c.BC+] —strengthened for θνῄσκω,
die, [
Refs 8th c.BC+]; in Comedy texts and Prose the usual form of the
present; σεῦ ἀποτεθνηῶτος[
Refs 8th c.BC+]; νόσῳ[
Refs 5th c.BC+];
to be ready to die, of laughter, etc., [
Refs 5th c.BC+]
II serving as
passive of ἀποκτείνω,
to be put to death, slain, ὑπό τινος[
Refs 5th c.BC+]; especially by judicial sentence, ἀποθανεῖν ὑπὸ τῆς πόλεως[
Refs 5th c.BC+]
III renounce, νόμῳ[
NT]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0