Βιβλική λέξη «ἄνθρωπος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἄνθρωποι [anthrōpoi]

Μετάφραση

en: people, men
jp: 人々, 人々は, 人間, 人々が
ru: люди

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 45
Αριθμός λέξεων: 21
Επαναλήψεις λήμματος: 392
Λήμμα: ἄνθρωπος

Τυχαίοι στίχοι

Β Τιμ. 3:8
ὃν τρόπον δὲ Ἰάννης καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ, οὕτως καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν·
ὃν τρόπον δὲ Ἰάννης καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ, οὕτως καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν·
Β Τιμ. 3:13
πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι
πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι
Πραξ. 16:17
αὕτη κατακολουθοῦσα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας
αὕτη κατακολουθοῦσα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας
Εβρ. 7:8
καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ
καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ
Β Τιμ. 3:2
ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι
ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἄνθρωπος, -ου, ὁ,
[in LXX chiefly for אִישׁ ,אָדָם, also for אֱנוֹשׁ, etc. ;]
man:
1. generically, a human being, male or female (Lat. homo): Jhn.16:21 with art., Mat.4:4; 12:35, Mrk.2:27, Jhn.2:25, Rom.7:1, al; disting. from God, Mat.19:6, Jhn.10:33, Col.3:23, al.; from animals, etc., Mat.4:19, Luk.5:10, Rev.9:4, al.; implying human frailty and imperfection, 1Co.3:4 σοφία ἀνθρώπων, 1Co.2:5 ἀνθρώπων ἐπιθυμίαι, 1Pe.4:2 κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖν, 1Co.3:3 κατὰ ἄ. λέγειν (λαλεῖν), Rom.3:5, 1Co.9:8; κατὰ ἄ- λέγειν, Gal.3:15 (cf. 1Co.15:32, Gal.1:11); by meton., of man's nature or condition, ὁ ἔσω (ἔξω) ἄ., Rom.7:22, Eph.3:16, 2Co.4:16 (cf. 1Pe.3:4); ὁ παλαιὸς, καινὸς, νέος ἄ., Rom.6:6, Eph.2:15; 4:22, 24 Col.3:9, 10; joined with another subst., ἄ. ἔμπορος, a merchant, Mat.13:45 (WH, txt. om. ἄ.); οἰκοδεσπότης, Mat.13:52 βασιλεύς, 18:23; φάγος, 11:19; with name of nation, Κυρηναῖος, Mat.27:32 Ἰουδαῖος, Act.21:39 Ῥωμαῖος, Act.16:37 pl. οἱ ἄ., men, people: Mat.5:13, 16 Mrk.8:24, Jhn.4:28; οὐδεὶς ἀνθρώπων, Mrk.11:2, 1Ti.6:16.
2. Indef., ἄ. = τις, some one, a man: Mat.17:14, Mrk.12:1, al.; τις ἄ., Mat.18:12, Jhn.5:5, al.; indef. one (Fr. on), Rom.3:28, Gal.2:16, al.; opposite to women, servants, etc., Mat.10:36; 19:10, Jhn.7:22, 23.
3. Definitely, with art., of some particular person; Mat.12:13, Mrk.3:5, al.; οὗτος ὁ ἄ., Luk.14:30 ὁ ἄ οὗτος, ἐκεῖνος, Mrk.14:71, Mat.12:45; ὁ ἄ. τ. ἀνομίας, 2Th.2:3 ἄ τ. θεοῦ (of Heb. אִישׁ אֱלֹהִים), 1Ti.6:11, 2Ti.3:17, 2Pe.1:21; ὁ υἰὸς τοῦ ἀ., see: υἱός.
SYN.: ἀνήρ, which see (and cf. MM, VGT, 44; Cremer, 103, 635). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἄνθρωπος, ἡ,
Attic dialect crasis ἅνθρωπος, Ionic dialect ὥνθρωπος, for ὁ ἄνθρ-:— man, both as a generic term and of individuals, [Refs 8th c.BC+], opposed to gods, ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ᾽ ἀνθρώπων[Refs 8th c.BC+]; πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων the men of the east or of the west, [Refs 8th c.BC+]; even of the dead in the Isles of the Blest,[Refs 5th c.BC+]
2 [Refs 5th c.BC+] uses it both with and without the Article to denote man generically, ὁ ἄ. θείας μετέσχε μοίρας[Refs]; ὁ ἄ. the ideal man, humanity, ἀπώλεσας τὸν ἄ., οὐκ ἐπλήρωσας τὴν ἐπαγγελίαν[Refs 2nd c.AD+]
3 in plural, mankind, ἀνθρώπων.. ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν[Refs 8th c.BC+]; ἐξἀνθρώπων γίγνεσθαι depart this life, [Refs 2nd c.AD+]
3.b joined with a superlative to increase its force, δεινότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις ἁπάντων[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ the best quail in the world, [Refs 5th c.BC+]; frequently without a preposition, μάλιστα, ἥκιστα ἀνθρώπων, most or least of all, [Refs 5th c.BC+]; ἄριστά γ᾽ ἀ., ὀρθότατα ἀ., [Refs]
3.c τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα 'all the trouble in the world',[Refs 5th c.BC+]
4 joined with another substantive, likeἀνήρ, ἄ. ὁδίτης [Refs 8th c.BC+]; with names of nations, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων[Refs]; in Attic dialect frequently in a contemptuous sense, ἄ. ὑπογραμματεύς, ἄ. γόης, ἄ. συκοφάντης, [NT+5th c.BC+]
5 ἅνθρωπος or ὁ ἄνθρωπος alone, the man, the fellow, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+]
6 in the vocative frequently in a contemptuous sense, as when addressed to slaves, etc., ἄνθρωπε or ὤνθρωπε sirrah! you sir! [Refs 5th c.BC+]; simply, brother, [Refs 2nd c.AD+]
7 slave, ἂν ἄ. ᾖ[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄ. τῆς ἁμαρτίας or ἀνομίας[NT]; but τιθέναι τινὰ ἐν ἀνθρώποις make a man of, of a freed slave, [Refs 3rd c.BC+]
8 ἄ. ἄ. any one, Hebraism in [LXX]; ἄ. like [Refs 1st c.BC+] man 'one', [NT]
9 in Medicine texts, name of a plaster, ἡ διὰ σάνδυκος ἄ. καλουμένη[Refs 6th c.AD+]
II as feminine, woman, [Refs 5th c.BC+]; contemptuously, of female slaves, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+] —Prop. opposed to θηρίον, compare ἀνή; but opposed to γυνή, [LXX+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0