Βιβλική λέξη «σοφία» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

σοφία [sophia]

Μετάφραση

en: wisdom
jp: 知恵, 知恵が, 知恵は
ru: премудрость, мудрость

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4439
Αριθμός λέξεων: 10
Επαναλήψεις λήμματος: 44
Λήμμα: σοφία

Τυχαίοι στίχοι

Μκ. 6:2
καὶ γενομένου σαββάτου ἤρξατο διδάσκειν ἐν τῇ συναγωγῇ· καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα, καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα τούτῳ ἵνα καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνωνται
καὶ γενομένου σαββάτου ἤρξατο διδάσκειν ἐν τῇ συναγωγῇ· καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα, καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα τούτῳ ἵνα καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνωνται
Ιακ. 3:17
ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος·
ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος·
Ιακ. 3:15
οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης·
οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης·
Α Κορ. 3:19
ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ θεῷ ἐστιν· γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν·
ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ θεῷ ἐστιν· γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν·
Απ. 7:12
λέγοντες, Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν
λέγοντες, Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν

σοφία [sophia] — wisdom Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

σοφία, -ας, ἡ
[in LXX chiefly for חׇכְמָה ;]
skill, intelligence, wisdom, ranging from knowledge of the arts and matters of daily life to mental excellence in its highest and fullest sense;
(a) of human wisdom: 1Co.2:1; 2:4-5, Jas.3:15, Rev.13:18; 17:9; σ. Σολομῶνος, Mat.12:42, Luk.11:31; Αἰγυπτίων, Act.7:22 Ἕλληνες σ. ζητοῦσιν, 1Co.1:22 σ. λόγου, 1Co.1:17 τ. σοφῶν, 1Co.1:19 (LXX); τ. κόσμου, 1Co.1:20-21; 3:19; ἀνθρωπίνη, 1Co.2:13 σαρκική, 2Co.1:12
of wisdom in spiritual things: Luk.21:15, Act.6:3, 10; 7:10, 1Co.2:6, Col.1:28; 2:23; 3:16; 4:5, Jas.1:5; 3:13, 17, 2Pe.3:15; λόγος σοφίας, 1Co.12:8 πνεῦμα σοφίας, Eph.1:17 σ. καὶ φρόνησις, Eph.1:8 σ. καὶ σύνεσις, Col.1:9
(b) of divine wisdom: of God, Rom.11:33, 1Co.1:21; 1:24; 2:7, Rev.7:12; πολυποίκιλος, Eph.3:10
of Christ, Mat.13:54, Mrk.6:2, Luk.2:40, 52, 1Co.1:30 Col.2:3, Rev.5:12;
of wisdom personified, Mat.11:19, Luk.7:35; 11:49.†
SYN.: σύνεσις, intelligence; φρόνησις, prudence, which with σ. make up (Arist., N. Eth., i, 13) the three intellectual ἀρεταί. σ. is wisdom primary and absolute; in distinction from which φ. is practical, σύνεσις critical, both being applications of σ. in detail (cf. Lft., and ICC on Col.1:9 Lft., Notes, 317 f.; Tr., Syn., § LXXv; Cremer, 870 ff.). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

σοφία [sophia] — wisdom Liddell–Scott–Jones, LSJ

σοφία,
Ionic dialect -ιη, ἡ, properly cleverness or skill in handicraft and art, as in carpentry, τέκτονος, ὅς ῥά τε πάσης εὖ εἰδῇ σ. [Refs 8th c.BC+]; of the Telchines, [Refs 5th c.BC+]; ἡ ἔντεχνος σ., of Hephaestus and Athena, [Refs 5th c.BC+]; of Daedalus and Palamedes, [Refs 5th c.BC+]; in music and singing, τέχνῃ καὶ σ. [Refs 6th c.BC+]; in medicine or surgery, [Refs 5th c.BC+]; ἡ περὶ Ὁμήρου σ. [Refs 4th c.BC+]: rare in plural, [Refs 5th c.BC+]
2 skill in matters of common life. sound judgement, intelligence, practical wisdom, etc., such as was attributed to the seven sages, likeφρόνησις, [Refs 6th c.BC+]; ἡ τῶν δεινῶν σ., opposed to ἀμαθία, [Refs 5th c.BC+]; τὴν τότε καλουμένην σ., οὖσαν δὲ δεινότητα πολιτικὴν καὶ δραστήριον σύνεσιν [Refs 1st c.AD+]; also, cunning, shrewdness, craft, [Refs 5th c.BC+]; τὸ λοιδορῆς αι θεοὺς ἐχθρὰ σ. [Refs 5th c.BC+]
3 learning, wisdom, μείζω τινὰ ἢ κατ᾽ ἄνθρωπον σοφίαν σοφοί [Refs 5th c.BC+]; frequently in [Refs 5th c.BC+]; τὸ σοφὸν οὐ σοφία (see. σοφός [Refs 4th c.BC+], speculative wisdom, “EN” 1141a19, [Refs]; defined as θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων ἐπιστήμη, [Refs]; but also of natural philosophy and mathematics, σ. τις καὶ ἡ φυσική [Refs 4th c.BC+]
4 among the Jews, ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου [LXX]; Σοφία, recognized first as an attribute of God, was later identified with the Spirit of God,[LXX]
5 later as a title, ἡ ὑμετέρα, ἡ ὑμῶν σ., [Refs 6th c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0