Βιβλική λέξη «ἀπόστολος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀποστόλοις [apostolois]

Μετάφραση

en: apostles, to the apostles
jp: 使徒, 使徒たち, 使徒たちに, 使徒と
ru: апостолам, апостолов, апостолами

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: δοτική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4424
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Λήμμα: ἀπόστολος

Τυχαίοι στίχοι

Ρωμ. 16:7
ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνιᾶν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γέγοναν ἐν Χριστῷ
ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνιᾶν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γέγοναν ἐν Χριστῷ
Εφ. 3:5
ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν πνεύματι
ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν πνεύματι
Πραξ. 15:22
Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν τῷ Παύλῳ καὶ Βαρναβᾷ, Ἰούδαν τὸν καλούμενον Βαρσαββᾶν καὶ Σίλαν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς
Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν τῷ Παύλῳ καὶ Βαρναβᾷ, Ἰούδαν τὸν καλούμενον Βαρσαββᾶν καὶ Σίλαν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς
Πραξ. 1:2
ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήμφθη·
ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήμφθη·
Πραξ. 14:4
ἐσχίσθη δὲ τὸ πλῆθος τῆς πόλεως, καὶ οἱ μὲν ἦσαν σὺν τοῖς Ἰουδαίοις οἱ δὲ σὺν τοῖς ἀποστόλοις
ἐσχίσθη δὲ τὸ πλῆθος τῆς πόλεως, καὶ οἱ μὲν ἦσαν σὺν τοῖς Ἰουδαίοις οἱ δὲ σὺν τοῖς ἀποστόλοις

ἀπόστολος [apostolos] — apostle Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπόστολος, -ου, ὁ
(ἀοστέλλω), [in LXX; 1Ki.14:6 A (שָׁלַח) * ;]
1. a fleet, an expedition (Dem.).
2. a messenger, one sent on a mission (Hdt., LXX, l.with, and π.; see M, Pr., 37 f.; MM, see word; M, Th., i, 2:7 and reff.): Jhn.13:16, 2Co.8:23 Php.2:25.
3. In NT, an Apostle of Christ
(a) with special ref. to the Twelve: Mat.10:2, Mrk.3:14, Luk.11:49, Eph.3:5, Rev.18:20, al., equality with whom is claimed by St. Paul, Gal.1:1, 11 ff, 1Ti.2:7, a1.;
(b) in a wider sense of prominent Christian teachers, as Barnabas, Act.14:14, apparently also Silvanus and Timothy, 1Th.2:6, and perhaps Andronicus and Junias (Junia?), Rom.16:7 (see ICC, in l); of false teachers, claiming apostleship: 2Co.11:5; 11:13, Rev.2:2. (On the different uses of the term in NT, see Lit., Gal., 92-101; Cremer, 530; DB, i, 126; DCG, i, 105; Enc. Br., ii, 196 ff.)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀπόστολος [apostolos] — apostle Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀπόστολ-ος, ὁ,
messenger, ambassador, envoy, ὁ μὲν δὴ ἀ. ἐς τὴν Μίλητον ἦν[Refs 5th c.BC+]; ἐς Λακεδαίμονα τριήρεϊ ἀ. ἐγίνετο he went off on a mission to Laced., [Refs]
b commander of a naval force, [Refs 5th c.AD+]
2 messenger from God, [LXX]; especially of the Apostles, [NT]
II =στόλος, naval squadron or expedition, [Refs 5th c.BC+]; ἀπόστολον ἀφιέναι, ἀποστέλλειν, ποιεῖσθαι, [Refs 4th c.BC+]
II.2 colony, [Refs 1st c.BC+]
II.3 =ἀποστολή, of envoys, [Refs 1st c.AD+]
II.4 ἀπόστολον, τό, with or without πλοῖον, packet, [Refs 5th c.BC+]
II.5 ἀπόστολος, ὁ, order for dispatch, of a vessel, [Refs 3rd c.AD+]
II.6 export-licence, [Refs 2nd c.AD+]
II.7 genitive uncertain, cargo dispatched by order, [Refs 2nd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0