Βιβλική λέξη «ἐντολή» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἐντολῶν
[entolōn]
Μετάφραση
en: commandments, of commandments
jp: 戒め, 戒めの
ru: заповедей
Μορφολογία
γένος:
θηλυκό
χρόνος:
-
αριθμός:
πληθυντικός
πτώση:
γενική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 4392
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Τυχαίοι στίχοι
Μτ. 5:19
ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν
ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν
Εφ. 2:15
τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν αὑτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην
τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν αὑτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην
Α Κορ. 7:19
ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστιν, καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν θεοῦ
ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστιν, καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν θεοῦ
ἐντολή
[entolē]
— commandment
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1.
generally, a charge, injunction, order, command:
Luk.15:29,
Jhn.10:18;
11:57;
12:49-50;
14:31,
Act.17:15,
Col.4:10; ἐ. σαρκίνη,
Heb.7:16, 18 2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a)
of God's commandments: in OT,
Mat.15:3;
22:36, 38;
22:40 Mrk.7:8-9;
Mrk.10:5, 19;
12:28, 31 Eph.2:15,
Heb.9:19; esp. of the decalogue,
Mat.5:19;
19:17,
Mrk.10:19,
Luk.18:20;
23:56,
Rom.7:8-13;
13:9,
Eph.6:2; of God's commandments in general,
Luk.1:6,
1Co.7:19,
1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3,
Rev.12:17;
14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ,
Jhn.6:29),
1Ti.6:14,
2Pe.2:21;
3:2;
(b)
of things commanded Christ by the Father:
Jhn.12:49-50;
14:31;
15:10;
(with)
of the precepts of Christ:
Jhn.13:34;
14:15, 21;
15:10, 12,
1Co.14:37.
3.
Phrases: before ἵνα,
Jhn.13:34;
15:12,
1Jn.3:23 Jhn.4:21,
2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν,
Mat.15:3 ἀκυροῦν,
Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν,
Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν,
1Jn.5:2 διδόναι,
Jhn.11:57 λαμβάνειν,
Jhn.10:18,
2Jn.1:4; ἔχειν,
Jhn.14:21,
Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα,
Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition),
Tit.1:14 i. καινή,
Jhn.13:34,
1Jn.2:7,
2Jn.1:5.†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἐντολή
[entolē]
— commandment
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in
plural,
orders, commands, [
NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [
Refs 5th c.BC+]; royal
ordinance, [
Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial
ordinances, [
Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by
proxy, [
Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose.
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0