Βιβλική λέξη «εὐλογέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

εὐλογήσας [eulogēsas]

Μετάφραση

en: who blessed, having blessed, blessing, blessed
jp: 祝福した, 祝福して, 裂き
ru: благословивший, благословив

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 4315
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 5
Λήμμα: εὐλογέω

Τυχαίοι στίχοι

Εβρ. 7:1
Οὗτος γὰρ ὁ Μελχισέδεκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ συναντήσας Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων καὶ εὐλογήσας αὐτόν
Οὗτος γὰρ ὁ Μελχισέδεκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ συναντήσας Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων καὶ εὐλογήσας αὐτόν
Μκ. 8:7
καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐλογήσας αὐτὰ εἶπεν καὶ ταῦτα παρατιθέναι
καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐλογήσας αὐτὰ εἶπεν καὶ ταῦτα παρατιθέναι
Μκ. 14:22
Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν λαβὼν ἄρτον εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν, Λάβετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου
Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν λαβὼν ἄρτον εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν, Λάβετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου
Μτ. 26:26
Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον καὶ εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ δοὺς τοῖς μαθηταῖς εἶπεν, Λάβετε φάγετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου
Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον καὶ εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ δοὺς τοῖς μαθηταῖς εἶπεν, Λάβετε φάγετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου
Εφ. 1:3
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ

εὐλογέω [eulogeō] — to praise/bless Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

εὐλογέω, -ῶ
[in LXX chiefly for בָּרַךְ pi. ;]
1. to speak well of, praise (cl.; LXX Deu.8:10, al.): τ. θεόν, Luk.1:64; 2:28; 24:51, 53 (αἰνοῦντες, T, WH, mg.), Jas.3:9 absol., to give praise, Mat.14:19; 26:26 (see Swete on Mrk.14:22), Mrk.6:41; 14:22 (see Swete, in l), Luk.24:30, 1Co.14:16.
2. As in LXX (= בָּרַךְ pi.);
(a) to bless, invoke blessings on (Gen.24:60, Num.23:20, al.): absol., 1Co.4:12, 1Pe.3:9; with accusative of person(s), Luk.2:34; 6:28; 24:50-51, Rom.12:14, Heb.7:1, 6-7; 11:20-21; εὐλογημένος (= בָּרַךְ; see Lft., Notes, 310; DCG, i, 189), blessed, Mat.21:9; 23:39" (LXX), Mrk.11:9-10, Luk.13:35; 19:38" (LXX), Jhn.12:13 with accusative of thing(s), Mrk.8:7, Luk.9:16, 1Co.10:16;
(b) with God as subject (Psa.44:3, al.), to bless, prosper, bestow blessings on: with accusative of person(s), Act.3:26, Gal.3:9, Eph.1:3 (Lft., Notes, 311), Heb.6:14 εὐλογημένος, Luk.1:28 (WH, tit., R, tit., omit) Luk.1:42 εὐλογημένοι τ. πατρός (cf. Isa.61:9), Mat.25:34; pass. Act.3:25 (cf. ἐν-, κατ-ευλογέω).†
SYN.: see: αἰνέω, and cf. DCG, i, 189, 211; Cremer, 766 (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

εὐλογέω [eulogeō] — to praise/bless Liddell–Scott–Jones, LSJ

εὐλογ-έω,
imperfect εὐλόγουν or ηὐλ- [Refs 5th c.BC+]: future -ήσω [Refs 5th c.BC+]aorist εὐλόγησα or ηὐλ[LXX]: infinitive εὐλογῆσαι [Refs 5th c.BC+]: perfect εὐλόγηκα [LXX]passive, with future middle εὐλογήσομαι (variant -ηθήσομαι, as always in [LXX+5th c.BC+]: aorist εὐλογήθην [Refs 3rd c.BC+]: perfect εὐλόγημαι [LXX]:—speak well of, praise, πόλιν [Refs 5th c.BC+], Isoc.[same places]; deliver a panegyric upon, [Refs 4th c.BC+]: with neuter adjective, εὐ. καὶ δίκαια κἄδικα [Refs 5th c.BC+]; θεοὶ εὐλογοῦσί τινα honour him, [Refs 5th c.BC+]:—passive, ἐπαίνοις εὐλογούμενον πέδον [Refs 5th c.BC+]
II of God or men, [LXX+NT]perfect participle passive εὐλογημένος[LXX+NT]
II.2 bless, praise a god, [Refs]; σου τὰς δυνάμεις[Refs]; so in [LXX+NT]
II.3 also, apparently by a Hebrew euphemism, curse, [LXX] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0