Βιβλική λέξη «κληρονομέω» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
κληρονομήσει
[klēronomēsei]
Μετάφραση
en: will inherit
jp: 相続する, 相続するだろう, 相続するでしょう
ru: наследует
Μορφολογία
χρόνος:
fut. ind. act.
αριθμός:
ενικός
μέρος λόγου:
ρήμα
Στατιστικά
ID: 4181
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 12
Τυχαίοι στίχοι
Μτ. 19:29
καὶ πᾶς ὅστις ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου ἑκατονταπλασίονα λήμψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει
καὶ πᾶς ὅστις ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου ἑκατονταπλασίονα λήμψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει
Απ. 21:7
ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός
ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός
Γαλ. 4:30
ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας
ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας
κληρονομέω
[klēronomeō]
— to inherit
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κληρονομέω, -ῶ
(κληρονόμος) [in LXX chiefly for יָרַשׁ, also for נָחַל, etc. ;]
1. to receive by lot.
2.
to inherit (in cl., usually with genitive of thing(s)): absol.,
Gal.4:30 (LXX); in general, to possess oneself of, receive as one's own, obtain (as
Deu.4:5, al., cf.
Psa.25:3,
Isa.61:7): with accusative of thing(s) (as generally in late Gk., see M,
Pr., 65), of the Messianic Kingdom (cf.
Psa.37:11,
Sir.4:13;
37:26, and see Dalman,
Words, 125 ff.) and its blessings and privileges, τ. γῆν,
Mat.5:5 (cf. LXX); τ. βασιλείαν, β. θεοῦ,
Mat.25:34,
1Co.6:9-10;
15:50,
Gal.5:21; ζωὴν αἰώνιον,
Mat.19:29,
Mrk.10:17,
Luk.10:25;
18:18; σωτηρίαν,
Heb.1:14 τ. ἐπαγγελίας,
Heb.6:12 ἀφθαρσίαν,
1Co.15:50 ὄνομα,
Heb.1:4 τ. εὐλογίαν,
Heb.12:17,
1Pe.3:9; ταῦτα,
Rev.21:7 (cf. κατα-κληρονομέω).†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
κληρονομέω
[klēronomeō]
— to inherit
Liddell–Scott–Jones, LSJ
κληρονομ-έω,
inherit, with
genitive of things, ὥσπερ τῆς οὐσίας, οὕτω καὶ τῆς φιλίας τῆς πατρικῆς κ. [
Refs 5th c.BC+], etc.:
absolutely, [
Refs 1st c.BC+]
2 acquire, obtain, τὴν ἐπ᾽ ἀσεβείᾳ δόξαν [
LXX+2nd c.BC+]; τὴν γῆν
receive possession of the promised land, Palestine,[
LXX] (also,
obtain all that God has promised,[
LXX+NT];
obtain salvation, ζωὴν αἰώνιον [
NT]
II to be an inheritor or
heir, τινος
of a person, [
Refs 2nd c.AD+]: more frequently τινα, [
LXX+2nd c.BC+]:—
passive,
to be succeeded in the inheritance, of parents, [
Refs 1st c.AD+]
III leave an heir behind one, υἱοὺς υἱῶν [
LXX]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0