Βιβλική λέξη «ἐχθρός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐχθρὸς [echthros, Ekhthros, ekhthros]

Μετάφραση

en: enemy, an enemy
jp: 敵
ru: враг

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4129
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 24
Λήμμα: ἐχθρός

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 13:25
ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἐπέσπειρεν ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀπῆλθεν
ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἐπέσπειρεν ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀπῆλθεν
Γαλ. 4:16
ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν
ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν
Α Κορ. 15:26
ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος·
ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος·
Ιακ. 4:4
μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστιν; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται
μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστιν; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται
Μτ. 13:28
ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. οἱ δὲ δοῦλοι λέγουσιν αὐτῷ, Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά
ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. οἱ δὲ δοῦλοι λέγουσιν αὐτῷ, Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά

ἐχθρός [echthros] — enemy Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐχθρός, -ά, -όν
(ἔχθος, hatred), [in LXX chiefly for אֵיבָה, also for עָר, etc. ;]
1. hated, hateful (Hom.): opposite to ἀγαπητός, Rom.11:28
2. Actively, hating, hostile: Rom.5:10, 1Co.15:25, 2Th.3:15; with genitive of person(s) (cl.), Jas.4:4 τ. διανοίᾳ, Col.1:21 ἐ. ἄνθρωπος, Mat.13:28 as subst., ὁ ἐ., an enemy, 1Co.15:26 the devil, Mat.13:39, Luk.10:19; with genitive of person(s), Mat.22:44 Mrk.12:36, Luk.20:43, Act.2:35, 1Co.15:25, Heb.1:13; 10:13" (LXX) ; Mat.5:43-44; 10:36; 13:25, Luk.1:71, 74; 6:27, 35; 19:27, 43, Rom.12:20, Gal.4:16, Rev.11:5, 12; with genitive of thing(s), Act.13:10, Php.3:18.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐχθρός [echthros] — enemy Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐχθρός, ά, όν,
(ἔχθος) hated, hateful, of persons and things, frequently from [Refs 8th c.BC+]; ἐ. γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι [Refs 8th c.BC+]; ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν c.infinitive, 'tis hateful to me to.., [Refs 8th c.BC+]; compare θεοισεχθρός.
II active, hating, hostile, first in [Refs 8th c.BC+] averse from insolence, [Refs 5th c.BC+]
III as substantive, ἐχθρός, ὁ, enemy, where the active and passive senses frequently coincide, [Refs 8th c.BC+] is one who has been φίλος, but is alienated; πολέμιος one who is at war; δυσμενής one who has long been alienated and refuses to be reconciled.
IV regular comparative ἐχθρότερος [Refs 4th c.BC+]; superlative -ότατος [Refs 5th c.BC+]
V adverb ἐχθρῶς, μισοῦντες [Refs 5th c.BC+]: comparative -οτέρως [Refs 4th c.BC+]: superlative -ότατα [Refs] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0