Βιβλική λέξη «γυνή» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

γυναικός [gynaikos]

Μετάφραση

en: woman, a wife, wife
jp: 女から, 妻, 女の, 妻と
ru: женщины, жены, женой

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4094
Αριθμός λέξεων: 6
Επαναλήψεις λήμματος: 147
Λήμμα: γυνή

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 5:2
καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίης καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν
καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίης καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν
Γαλ. 4:4
ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον
ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον
Α Κορ. 11:12
ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός· τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ
ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός· τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ
Α Κορ. 7:27
δέδεσαι γυναικί; μὴ ζήτει λύσιν· λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ ζήτει γυναῖκα
δέδεσαι γυναικί; μὴ ζήτει λύσιν· λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ ζήτει γυναῖκα
Α Κορ. 11:8
οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός·
οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός·

γυνή [gunē] — woman; woman: wife Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

γυνή, -αικός, ἡ,
[in LXX for אִשָּׁה ;]
1. a woman, married or unmarried: Mat.11:11; 14:21, al.; ὕπανδρος γ., Rom.7:2 γ. χήρα, Luk.4:26 in vocat., γύναι implies neither reproof nor severity, but is used frequently as a term of respect and endearment, Mat.15:28, Jhn.2:4; 4:21; 19:26.
2. a wife: Mat.1:20, 1Co.7:3, 4 al.; γ. ἀπολύειν, Mrk.10:2, al.; γ. ἔχειν Mrk.6:18 γ. λαβεῖν, Mrk.12:19 γ. γαμεῖν, Luk.14:20
3. a deaconess, 1Ti.3:11 (CGT, in l.).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

γυνή [gunē] — woman; woman: wife Liddell–Scott–Jones, LSJ

γῠνή,
Doric dialect γυνά, Boeotian dialect βανά (see entry), ἡ, genitive γυναικός, accusative γυναῖκα, vocative γύναι (γυνή [Refs 6th c.BC+]: Aeolic dialect dative plural γυναίκεσσι [Refs 7th c.BC+]:—woman, opposed to man,[Refs 8th c.BC+] substantive, γ. ταμίη[Refs 8th c.BC+]; γρηΰς (which see), ἀλετρίς (which see), δμῳαὶ γυναῖκες [Refs 8th c.BC+]: vocative, as a term of respect or affection, mistress, lady, [Refs 5th c.BC+]; φαντὶ γυναῖκες the lasses say, [Refs]; πρὸς γυναικός like a woman, [Refs 4th c.BC+]; ὅρκους γυναικὸς εἰς ὕδωρ γράφω [Refs 5th c.BC+]
II wife, spouse, [Refs 8th c.BC+]; opposed to ἑταίρα, [Refs 4th c.BC+]; γ. γνησία, [Refs 4th c.BC+]; also, concubine, [Refs 8th c.BC+]
III mortal woman, opposed to goddess,[Refs 8th c.BC+]
IV female, mate of animals, [Refs 4th c.BC+]— Not to be taken as adjective in γυναῖκα θήσατο μαζόν [Refs 8th c.BC+]. (Cf. Ved. gnā- (frequently disyllable), Sanskrit janis.) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0