Βιβλική λέξη «ἀγαπητός» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἀγαπητόν
[agapēton]
Μετάφραση
en: beloved
jp: 愛する
ru: возлюбленного
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
αιτιατική
μέρος λόγου:
επίθετο
Στατιστικά
ID: 401
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 53
Τυχαίοι στίχοι
Ρωμ. 16:5
καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν. ἀσπάσασθε Ἐπαίνετον τὸν ἀγαπητόν μου, ὅς ἐστιν ἀπαρχὴ τῆς Ἀσίας εἰς Χριστόν
καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν. ἀσπάσασθε Ἐπαίνετον τὸν ἀγαπητόν μου, ὅς ἐστιν ἀπαρχὴ τῆς Ἀσίας εἰς Χριστόν
Ρωμ. 16:8
ἀσπάσασθε Ἀμπλιᾶτον τὸν ἀγαπητόν μου ἐν κυρίῳ
ἀσπάσασθε Ἀμπλιᾶτον τὸν ἀγαπητόν μου ἐν κυρίῳ
Μκ. 12:6
ἔτι ἕνα εἶχεν, υἱὸν ἀγαπητόν· ἀπέστειλεν αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου
ἔτι ἕνα εἶχεν, υἱὸν ἀγαπητόν· ἀπέστειλεν αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου
Ρωμ. 16:9
ἀσπάσασθε Οὐρβανὸν τὸν συνεργὸν ἡμῶν ἐν Χριστῷ καὶ Στάχυν τὸν ἀγαπητόν μου
ἀσπάσασθε Οὐρβανὸν τὸν συνεργὸν ἡμῶν ἐν Χριστῷ καὶ Στάχυν τὸν ἀγαπητόν μου
Φλμ. 1:16
οὐκέτι ὡς δοῦλον ἀλλὰ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν, μάλιστα ἐμοί, πόσῳ δὲ μᾶλλον σοὶ καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν κυρίῳ
οὐκέτι ὡς δοῦλον ἀλλὰ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν, μάλιστα ἐμοί, πόσῳ δὲ μᾶλλον σοὶ καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν κυρίῳ
ἀγαπητός
[agapētos]
— beloved
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἀγαπητός, -ή, -όν
(ἀγαπάω), [in LXX chiefly for יָתִיד, יָדִיד ;]
beloved (see M,
Pr., 221);
(a)
by God: of Christ,
Mat.3:17 of men,
Rom.1:7 (b)
by Christians, of one another:
1Co.4:14 frequently as form of address,
1Co.10:14; opposite to ἐχθρός,
Rom.11:28 (see AR,
Eph., 229; Cremer, 17; MM,
VGT, see word).
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἀγαπητός
[agapētos]
— beloved
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἀγαπ-ητός, ή, όν,
Doric dialect ἀγαπ-ᾱτός, ά, όν,
that wherewith one must be content [
Refs], hence of only children, μοῦνος ἐὼν ἀ.[
NT+8th c.BC+]; ἀγαπητός· μονογενής, [
Refs 4th c.BC+]
2 to be acquiesced in (as the least in a choice of evils), [
Refs 5th c.BC+] —hence, ἀγαπητόν [ἐστι]
one must be content, εἰ.., ἐάν.. [
Refs 5th c.BC+]; with
infinitive, [
Refs]
II of things,
desirable, ἤθη[
Refs 5th c.BC+]
II.2 of persons,
beloved, ἀδελφὲ ἀγαπητέ[
LXX]: in letters, as a term of address, [
NT]
III adverb -τῶς gladly, contentedly, [
Refs 5th c.BC+]
III.2 just enough to content one, barely, scarcely, [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0