Βιβλική λέξη «δοξάζω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐδόξαζον [edoxazon]

Μετάφραση

en: they glorified, glorified
jp: 栄光を帰した, 賛美した
ru: прославляли, прославили

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: имперфект
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 3916
Αριθμός λέξεων: 4
Επαναλήψεις λήμματος: 22
Λήμμα: δοξάζω

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 21:20
οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν θεόν, εἶπάν τε αὐτῷ, Θεωρεῖς, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἰσὶν ἐν τοῖς Ἰουδαίοις τῶν πεπιστευκότων, καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν·
οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν θεόν, εἶπάν τε αὐτῷ, Θεωρεῖς, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἰσὶν ἐν τοῖς Ἰουδαίοις τῶν πεπιστευκότων, καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν·
Γαλ. 1:24
καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν
καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν
Πραξ. 13:48
ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρον καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον·
ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρον καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον·
Πραξ. 4:21
οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι·
οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι·

δοξάζω [doxazō] — to glorify Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δοξάζω
(δόξα), [in LXX chiefly for כָּבַד ni., pi., also for פָּאַר, etc. ;]
1. to think, suppose, hold an opinion (Æsch., Plat., al.).
2. To bestow δόξα (which see) on, to magnify, extol, praise (Thuc., iii, 45; Plut., al.): with accusative, Mat.5:16, Mrk.2:12, Jhn.8:54, Rom.15:6, 1Pe.2:12, al.; id. before ἐπί Luk.2:20 ἐν, Gal.1:24, 1Pe.4:16.
3. In LXX and NT (see: δόξα, 3), to clothe with splendour, glorify (Exo.34:29-30, Psa.37:20, Isa.44:23, Est.3:1, al): Rom.8:30, 2Co.3:10, 2Th.3:1, 1Pe.1:8, al.; of Christ, Jhn.7:39; 8:54, al. (on the Johannine use, see Cremer, 211; Westc., Jo., Intr.); of the Father, Jhn.13:31-32, 1Pe.4:11, al. (cf. ἐν-, συν-δοξάζω).
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δοξάζω [doxazō] — to glorify Liddell–Scott–Jones, LSJ

δοξ-άζω,
think, imagine, with accusative et infinitive,[Refs 5th c.BC+]; with double accusative, πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ.. δοξάσ; how can I suppose this to be true? [Refs 5th c.BC+]; δοξάζων μὲν οὔ not expecting it, [Refs 5th c.BC+] —passive, δ. εἶναι to be supposed to be, [Refs 5th c.BC+]; ὅση δοξάζεται (i.e. εἶναι) [Refs]
2 with participle, δοξάσει τις ἀκούων will suppose that he hears, [Refs 4th c.BC+]
3 with accusative cognate, δόξας δ. entertain opinions, [Refs 5th c.BC+]; δ. ψευδῆ hold false opinions, [Refs]
4 absolutely, form or hold an opinion, [Refs 5th c.BC+]; opposed to γιγνώσκω, [Refs]; opposed to ἐπίσταμαι, [Refs 5th c.BC+]
5 passive, to be matter of opinion, ταῦτα δεδοξάσθαι [Refs 6th c.BC+]
II magnify, extol, ἐπὶ πλέον τι αὑτὸν δ. [NT+5th c.BC+]:—passive, to be distinguished, held in honour, magnified, [NT+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0