Βιβλική λέξη «ἀπόστολος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀποστόλους [apostolous]

Μετάφραση

en: apostles
jp: 使徒たちに, 使徒たち, 使徒たちを, 使徒, 使徒に, 使徒と, 使徒たちのところへ, 使徒として
ru: апостолов, апостолами

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 3894
Αριθμός λέξεων: 12
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Λήμμα: ἀπόστολος

Τυχαίοι στίχοι

Α Κορ. 12:28
καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, ἔπειτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήμψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν
καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, ἔπειτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήμψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν
Πραξ. 5:18
καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ
καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ
Β Κορ. 11:13
οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ
οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ
Γαλ. 1:17
οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν
οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν
Α Κορ. 4:9
δοκῶ γάρ, ὁ θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις
δοκῶ γάρ, ὁ θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις

ἀπόστολος [apostolos] — apostle Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπόστολος, -ου, ὁ
(ἀοστέλλω), [in LXX; 1Ki.14:6 A (שָׁלַח) * ;]
1. a fleet, an expedition (Dem.).
2. a messenger, one sent on a mission (Hdt., LXX, l.with, and π.; see M, Pr., 37 f.; MM, see word; M, Th., i, 2:7 and reff.): Jhn.13:16, 2Co.8:23 Php.2:25.
3. In NT, an Apostle of Christ
(a) with special ref. to the Twelve: Mat.10:2, Mrk.3:14, Luk.11:49, Eph.3:5, Rev.18:20, al., equality with whom is claimed by St. Paul, Gal.1:1, 11 ff, 1Ti.2:7, a1.;
(b) in a wider sense of prominent Christian teachers, as Barnabas, Act.14:14, apparently also Silvanus and Timothy, 1Th.2:6, and perhaps Andronicus and Junias (Junia?), Rom.16:7 (see ICC, in l); of false teachers, claiming apostleship: 2Co.11:5; 11:13, Rev.2:2. (On the different uses of the term in NT, see Lit., Gal., 92-101; Cremer, 530; DB, i, 126; DCG, i, 105; Enc. Br., ii, 196 ff.)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀπόστολος [apostolos] — apostle Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀπόστολ-ος, ὁ,
messenger, ambassador, envoy, ὁ μὲν δὴ ἀ. ἐς τὴν Μίλητον ἦν[Refs 5th c.BC+]; ἐς Λακεδαίμονα τριήρεϊ ἀ. ἐγίνετο he went off on a mission to Laced., [Refs]
b commander of a naval force, [Refs 5th c.AD+]
2 messenger from God, [LXX]; especially of the Apostles, [NT]
II =στόλος, naval squadron or expedition, [Refs 5th c.BC+]; ἀπόστολον ἀφιέναι, ἀποστέλλειν, ποιεῖσθαι, [Refs 4th c.BC+]
II.2 colony, [Refs 1st c.BC+]
II.3 =ἀποστολή, of envoys, [Refs 1st c.AD+]
II.4 ἀπόστολον, τό, with or without πλοῖον, packet, [Refs 5th c.BC+]
II.5 ἀπόστολος, ὁ, order for dispatch, of a vessel, [Refs 3rd c.AD+]
II.6 export-licence, [Refs 2nd c.AD+]
II.7 genitive uncertain, cargo dispatched by order, [Refs 2nd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0