Βιβλική λέξη «ἐμαυτοῦ» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐμαυτὸν [emauton]

Μετάφραση

en: myself
jp: 自分自身, 自分自身を, 自分自身に, 自分自身の
ru: себя, собой

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: αντωνυμία

Στατιστικά

ID: 378
Αριθμός λέξεων: 10
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: ἐμαυτοῦ

Τυχαίοι στίχοι

Φλμ. 1:13
ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν, ἵνα ὑπὲρ σοῦ μοι διακονῇ ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου
ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν, ἵνα ὑπὲρ σοῦ μοι διακονῇ ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου
Α Κορ. 4:3
ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἵνα ὑφ᾿ ὑμῶν ἀνακριθῶ ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας· ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω·
ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἵνα ὑφ᾿ ὑμῶν ἀνακριθῶ ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας· ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω·
Β Κορ. 11:9
καὶ παρὼν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐθενός· τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας· καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ἐμαυτὸν ὑμῖν ἐτήρησα καὶ τηρήσω
καὶ παρὼν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐθενός· τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας· καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ἐμαυτὸν ὑμῖν ἐτήρησα καὶ τηρήσω
Πραξ. 26:2
Περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων σήμερον ἀπολογεῖσθαι
Περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων σήμερον ἀπολογεῖσθαι
Α Κορ. 9:19
Ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω·
Ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω·

ἐμαυτοῦ [emautou] — myself Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐμαυτοῦ, -ῆς, -oῦ
reflex prop. of first of person(s), used only in genitive, dative and accusative sing.,
of myself: Luk.7:7, al.; ἀπ᾽ ἐ, Jhn.5:30; 7:17, 28; 8:28, 42; 10:18; 14:10; ὑπ᾽ ἐμαυτόν, Mat.8:9, Luk.7:8
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐμαυτοῦ [emautou] — myself Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐμαυτοῦ, ἐμαυτῆς,
reflexive pronoun of first person, of me, of myself: only genitive, dative, and accusative singular, both masculine and feminine: not found in early Epic dialect; Aeolic dialect ἔμ᾽ αὔτῳ, ἔμ᾽ αὔτᾳ, [Refs 7th c.BC+]; ἐμαυτόν is uncertain in [Refs 6th c.BC+]; Ionic dialect ἐμεωυτοῦ [Refs 5th c.BC+]; ἐμᾱτοῦ, ἐμᾱτόν, [Refs 1st c.BC+]; ἐν ἐμαυτῷ συννοεῖσθαι in or with oneself, [Refs 5th c.BC+]; but ἐν ἐμαυτοῦ (i.e. οἴκῳ) εἶναι, metaphorically, to be master of oneself, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0