Βιβλική λέξη «ἀρνέομαι» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
ἀρνησάμενοι
[arnēsamenoi]
Μετάφραση
en: denying
jp: 拒んで
ru: отвергнув
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
χρόνος:
αόριστος
αριθμός:
πληθυντικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
прич.
Στατιστικά
ID: 3777
Αριθμός λέξεων: 1
Επαναλήψεις λήμματος: 25
Τυχαίοι στίχοι
Τιτ. 2:12
παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι
παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι
ἀρνέομαι
[arneomai]
— to deny
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἀρνέομαι -οῦμαι, depon.,
[in LXX:
Gen.18:15 (כָּחַשׁ pi.),
Wis.12:27;
16:16;
17:10, 4Ma.8:7 4Mac 10:15 * ;]
1. to deny, say no, opposite to είπεῖν: absol.,
Mat.26:70,
Luk.8:45; before ἅτι,
1Jn.2:22 with inf.,
Heb.11:24 2. In late Gk. (MM, see word), with accusative of person(s),
to deny, refuse to acknowledge, disown:
Act.3:14;
7:35; Ἰησοῦν,
Mat.10:33,
2Ti.2:12,
1Jn.2:22,
Jude.1:4; ἑαυτόν,
Luk.9:23,
2Ti.2:13 (prove false to)
3. C. accusative of thing(s) (in cl. to refuse),
to deny, abjure:
1Ti.5:8,
Tit.2:12,
2Ti.3:5 (cf. ἀπαρνέομαι)
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
ἀρνέομαι
[arneomai]
— to deny
Liddell–Scott–Jones, LSJ
ἀρνέομαι,
future -ήσομαι[
Refs 5th c.BC+] (ἀπ-), [
NT]
aorist passive ἠρνήθην frequently in
Attic dialect, [
Refs 5th c.BC+]: also
aorist middle ἠρνησάμην[
Refs 8th c.BC+]; rare in Trag. and
Attic dialect, [
Refs 5th c.BC+]:
perfect ἤρνημαι[
Refs 4th c.BC+]:—
deny, disown, τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι[
Refs 8th c.BC+]; ἀρνούμενοι ἔπαινοι
negative praises, [
Refs 1st c.AD+]
2 refuse, τόξον.. δόμεναί τε καὶ ἀρνήσασθαι[
Refs 8th c.BC+]; ἀ. χρείαν
decline, renounce a duty or office, [
Refs 4th c.BC+]; ζωὰν ἀ., of a suicide, [
Refs 3rd c.BC+]; ἀ. ἀνθρώπους
cast aside humanity, [
Refs 4th c.AD+]
3 absolutely,
say No, decline, ὁ δ᾽ ἠρνεῖτο στεναχίζων[
Refs 8th c.BC+]
4 in expressing
denial, with
infinitive, either without μή,
deny that.., [
Refs 5th c.BC+]; or with μή,
say that.. not.., [
Refs 5th c.BC+]; οὐδ᾽ αὐτὸς ἀρνεῖται μὴ οὐ.. [
Refs 2nd c.AD+]; also οὐκ ἂν ἀρνοίμην τὸ δρᾶν [
Refs 5th c.BC+]; ἀ. ὅτι οὐ.., ὡς οὐ.., [
Refs 5th c.BC+]
5 in expressing
refusal, with
infinitive, ἀ. εἶναι χρηστούς[
Refs 5th c.BC+]:
poetry also with
participle, οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι[
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0