Βιβλική λέξη «δοῦλος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

δούλους [doulous]

Μετάφραση

en: slaves, as slaves, servants
jp: 奴隷たち, 奴隷として, 僕, 僕たちを, 僕たち, 奴隷も, しもべ
ru: рабов, рабами

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: В. п.
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 3768
Αριθμός λέξεων: 16
Επαναλήψεις λήμματος: 88
Λήμμα: δοῦλος

Τυχαίοι στίχοι

Μτ. 25:14
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ
Μτ. 21:35
καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν
καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν
Β Κορ. 4:5
οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν ἀλλὰ Ἰησοῦν Χριστὸν κύριον, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν
οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν ἀλλὰ Ἰησοῦν Χριστὸν κύριον, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν
Απ. 10:7
ἀλλ᾿ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς ἑαυτοῦ δούλους τοὺς προφήτας
ἀλλ᾿ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς ἑαυτοῦ δούλους τοὺς προφήτας
Μτ. 21:36
πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως
πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως

δοῦλος [doulos] — slave Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δοῦλος, -η, -ον,
[in LXX, ὁ δ. nearly always for עֶבֶד; ὁ δ. chiefly for שִׁפְחָה ,אָמָה ;]
1. in bondage to, subject to: Rom.6:19
2. As subst., ὁ, ἡ δ., a slave;
(a) fem., ἡ δ., a female slave, bondmaid (Cremer, 702; DB, iii, 215): Luk.1:38, 48 Act.2:18" (LXX) ;
(b) masc., ὁ δ., a slave, bond-man: Mat.8:9; 18:23, al.; opposite to ἐλεύθερος, 1Co.7:22; 12:13, Gal.3:28, Eph.6:8, Col.3:11, Rev.6:15; 13:16; 19:18; opposite to κύριος, δεσπότης, οἰκοδεσπότης, Mat.10:24; 13:27, 28 Luk.12:46, Jhn.15:15, Eph.6:5, Col.3:22; 4:1, al.; metaphorically, δ. Χριστοῦ, τοῦ Χρ., Ἰησοῦ Χρ., Rom.1:1, 1Co.7:22, Gal.1:10, Eph.6:6, Php.1:1, Col.4:12, Jas.1:1, 2Pe.1:1, Jude.1:1; δ. τ. θεοῦ, τ. κυρίου, Act.16:17, 2Ti.2:24, Tit.1:1, 1Pe.2:16, Rev.7:3; 15:3; δ. πονηρός, ἀχρεῖος, κακός, Mat.18:32; 24:48; 25:26, 30, Luk.17:10; 19:22; δ. ἁμαρτίας, Jhn.8:34, Rom.6:17, 20; τ. φθορᾶς, 2Pe.2:19
SYN.: διάκονος (q.V.), θεράπων, ὐπηρέτης (see DB, iii, 377; iv, 461, 469; DCG, i, 221; ii, 613; Cremer, 215, 702). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δοῦλος [doulos] — slave Liddell–Scott–Jones, LSJ

δοῦλος

A, Cretan dialect δῶλος [Refs], ὁ:—properly born bondman or slave, opposed to one made a slave, τὰ ἀνδράποδα πάντα καὶ δοῦλα καὶ ἐλεύθερα [Refs 5th c.BC+]: then, generally, bondman, slave, opposed to δεσπότης (which see): not in [Refs 8th c.BC+], who twice has feminine δούλη, ἡ, bondwoman, [Refs 8th c.BC+]: frequently of Persians and other nations subject to a despot, [Refs 5th c.BC+]; οὔ τινος δοῦλοι κέκληνται, of the Greeks, [Refs 4th c.BC+] slaves to money, [Refs 5th c.BC+]; λιχνειῶν, λαγνειῶν, [Refs 5th c.BC+]
A.II adjective (not in [Refs 4th c.BC+], δοῦλος, η, ον, slavish, servile, subject, δ. πόλις [Refs 5th c.BC+]; σῶμα δ., opposed to νοῦς ἐλεύθερος, [Refs 5th c.BC+]; δ. θάνατος, ζυγόν, πούς, [Refs 5th c.BC+] more enslaved, Αἴγυπτον δ. ποιεῖν [Refs 5th c.BC+]
A.II.2 τὸ δ., =οἱ δοῦλοι, [Refs 5th c.BC+]; also, slavery, a slavish life, [Refs]
A.II.3 ancillary, δ. ἐπιστῆμαι [Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0