Βιβλική λέξη «ἐντολή» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐντολαῖς [entolais]

Μετάφραση

en: commandments
jp: 命令, 戒めにおいて, 戒め
ru: заповедям, заповедях

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
πτώση: Предл. п.
ч: πληθυντικός
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 3729
Αριθμός λέξεων: 3
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Λήμμα: ἐντολή

Λίστα στίχων (3)

Τυχαίοι στίχοι

Λκ. 1:6
ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐναντίον τοῦ θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασιν τοῦ κυρίου ἄμεμπτοι
ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐναντίον τοῦ θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασιν τοῦ κυρίου ἄμεμπτοι
Τιτ. 1:14
μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν
μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν
Μτ. 22:40
ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος κρέμαται καὶ οἱ προφῆται
ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος κρέμαται καὶ οἱ προφῆται

ἐντολή [entolē] — commandment Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1. generally, a charge, injunction, order, command: Luk.15:29, Jhn.10:18; 11:57; 12:49-50; 14:31, Act.17:15, Col.4:10; ἐ. σαρκίνη, Heb.7:16, 18
2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a) of God's commandments: in OT, Mat.15:3; 22:36, 38; 22:40 Mrk.7:8-9; Mrk.10:5, 19; 12:28, 31 Eph.2:15, Heb.9:19; esp. of the decalogue, Mat.5:19; 19:17, Mrk.10:19, Luk.18:20; 23:56, Rom.7:8-13; 13:9, Eph.6:2; of God's command­ments in general, Luk.1:6, 1Co.7:19, 1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3, Rev.12:17; 14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, Jhn.6:29), 1Ti.6:14, 2Pe.2:21; 3:2;
(b) of things commanded Christ by the Father: Jhn.12:49-50; 14:31; 15:10;
(with) of the precepts of Christ: Jhn.13:34; 14:15, 21; 15:10, 12, 1Co.14:37.
3. Phrases: before ἵνα, Jhn.13:34; 15:12, 1Jn.3:23 Jhn.4:21, 2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mat.15:3 ἀκυροῦν, Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν, Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν, 1Jn.5:2 διδόναι, Jhn.11:57 λαμβάνειν, Jhn.10:18, 2Jn.1:4; ἔχειν, Jhn.14:21, Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tit.1:14 i. καινή, Jhn.13:34, 1Jn.2:7, 2Jn.1:5.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντολή [entolē] — commandment Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in plural, orders, commands, [NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [Refs 5th c.BC+]; royal ordinance, [Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, [Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by proxy, [Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0